Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Λουλούδια που αγαπούν τη σκιά ζωντανεύουν τον κήπο μας [photos]




Monarda
Για όσους αγαπάμε τα λουλούδια, αλλά δεν έχουμε πολύ χρόνο για να τα φροντίσουμε τότε μπορούμε να φυτέψουμε ορισμένα από τα παρακάτω λουλούδια. Είναι ανθεκτικά, πολυετή, αγαπούν τη σκιά και με το χρώμα τους θα ζωντανέψουν τον κήπο σας.
1. Μονάρντα
Μονάρντα (μελισσοβάλσαμο, αλογομέντα, τσάι oswego, ή περγαμόντο) ονομάζεται ένα γένος φυτών που αποτελείται από 16 περίπου είδη, τα οποία είναι ποώδη, πολυετή ή μονοετή φυτά της οικογένειας Lamiaceae. Έχει άνθη με λαμπερό κόκκινο χρώμα, μακρείς μίσχους και μεγάλα λουλούδια. Απαραίτητο για τον κήπο μας.
2. Φλόγα η ανθηλοφόρος (Phlox, Paniculata)
Οι φλόγες είναι ετήσιες και πολυετείς πόες και θάμνοι. Καλλιεργούνται για τα άνθη που εμφανίζονται σε επάκριες ταξιανθίες. Αναπτύσσονται σε γόνιμα, χουμώδη, μέτρια υγρά εδάφη και σε ημισκιαζόμενες θέσεις. Τα ετήσια φυτά φυτεύονται σε ανθώνες, οι πολυετείς πόες και οι θάμνοι σε ομάδες. Η φλόγα η ανθηφόρος βγάζει άνθη χρώματος ροζ, μωβ, κοραλλί ή λευκό. Μεγαλώνει σε ύψος και απολαμβάνει το αεράκι.
3. Ορτανσία 
Οι ορτανσίες μπορεί να μην είναι πολυετή φυτά, αλλά είναι τόσο εντυπωσιακές που αξίζει να τις φυτέψετε.Τα μεγάλα τους λουλούδια ανθίζουν τον Ιούλιο και διαρκούν μέχρι το Σεπτέμβριο.
4. Παπαρούνα του δάσους (Stylophorum diphyllum)
Πρόκειται για ένα είδος φυτού που τείνει να εξαφανιστεί στον Καναδά. Βγάζει μικρά κίτρινα λουλούδια την άνοιξη και μεγάλα πράσινα φύλλα. Αναπτύσσεται σε σκιερά μέρη.
5. Αστήρ (Aster Divaricatis)
Πολυετές και ποώδες λουλούδι, είναι δυνατό να συναντήσουμε και κάποιες θαμνώδεις ποικιλίες του. Ελαφριά ξυλοποιημένος καθώς είναι ο βλαστός του όμως, σπάνια θα ξεπεράσει σε ύψος το ένα ή στην καλύτερη περίπτωση, τα δύο μέτρα.
ΑΜε την τοποθεσία να παίζει σημαντικότατο ρόλο στην ανθοφορία, τα πανέμορφα λευκά άνθη είναι δυνατό να εμφανιστούν από τον Ιούλιο ως και τον Νοέμβριο.
6. Λοβέλια (Lobelia Siphilitica)
Το κύριο είδος έχει κόκκινα άνθη, ενώ αυτός ο εξάδελφος της λοβέλιας έχει γαλάζια ή άσπρα. Αναπτύσσονται σε μεγάλο ύψος και κάθε χρόνο βγάζουν και μεγαλύτερα άνθη.
Όσον αφορά στην επιστημονική ονομασία, παλαιότερα πίστευαν ότι θεραπεύει τη σύφιλη.
7. Εχινάκεια
Η προέλευση της Εχινάκειας είναι η Βόρειος Αμερική. Η λατινική λέξη «εχινάκεια» προέρχεται από το αρχαιοελληνικό έχινος, που σημαίνει σκαντζόχοιρος. Αυτό περιγράφει την ομοιότητα μεταξύ του ροζ αγκαθωτού άνθους και του σκαντζόχοιρου.
Αγοράστε το παλιό, κλασικό είδος γιατί τα νέα είδη είναι μονοετή.
διαβαστε περισσοτερα "Λουλούδια που αγαπούν τη σκιά ζωντανεύουν τον κήπο μας [photos]"
Blogger Tricks

Τι είναι η κέτωση;

Τι είναι η κέτωση;



«Κέτωση» είναι μια λέξη που κατά πάσα πιθανότητα θα δείτε, όταν ψάχνετε για πληροφορίες σχετικά με τον διαβήτη ή την απώλεια βάρους. Ως κέτωση ορίζεται μια φυσιολογική διαδικασία του μεταβολισμού, ώστε να συνεχίσει το σώμα σας να δουλεύει. Όταν δεν λαμβάνετε αρκετούς υδατάνθρακες από τα τρόφιμα, ο οργανισμός αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει τα λιπαρά οξέα, ώστε να έχει ενέργεια, με αποτέλεσμα την έκκριση των κετονών (κέτωση).
Αν είστε υγιείς και τρώτε μια ισορροπημένη διατροφή, το σώμα σας ελέγχει πόσο λίπος καίει, και συνήθως δεν χρησιμοποιεί τις κετόνες. Όμως, όταν για παράδειγμα έχετε πολλές ώρες να φάτε ή ακολουθείτε μια δίαιτα χαμηλών υδατανθράκων, παράγονται οι κετόνες, οι οποίες κάποιες απελευθερώνονται με την αναπνοή, προκαλώντας δυσοσμία. Επίσης, αυτή η διαδικασία μπορεί να γίνει επικίνδυνη, όταν συσσωρεύονται οι κετόνες, γιατί τότε προκαλείται αφυδάτωση και αλλάζει η χημική ισορροπία του αίματος.
Πολλοί χρησιμοποιούν την κέτωση ως στρατηγική απώλειας βάρους, όπως στη δίαιτα Atkins. Αυτά τα προγράμματα διατροφής είναι γνωστά, γιατί στην αρχή παρατηρείται μια γρήγορη απώλεια βάρους, λόγω της κέτωσης, όπου ο οργανισμός προσπαθεί να δημιουργήσει γλυκογόνο από το λίπος. Στη συνέχεια η απώλεια κιλών διατηρείται διότι η κέτωση μειώνει την όρεξη, όμως αυτή η διάρκειά συνήθως είναι βραχυπρόθεσμη. Και ο λόγος είναι επειδή αυτός ο αυστηρός περιορισμός της κατανάλωσης τροφής, οδηγεί συνήθως σε υπερφαγικά επεισόδια και σε επαναπρόσληψη του βάρους. Τέλος, αν είστε έγκυες πρέπει να προσέχετε, γιατί η μακροχρόνια παραγωγή κετονών, μπορεί να οδηγήσει στη γέννηση παιδιού με διανοητική καθυστέρηση.http://www.jenny.gr/
διαβαστε περισσοτερα "Τι είναι η κέτωση; "

Πώς να βοηθήσεις το παιδί να μιλάει σωστά ανά ηλικία

Πώς να βοηθήσεις το παιδί να μιλάει σωστά ανά ηλικία

H ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας σε κάθε παιδί διαφέρει. Υπάρχουν όμως κάποια βασικά στάδια ανάπτυξης του λόγου, για τα πρώτα χρόνια ζωής του παιδιού, που θα ήταν καλό να γνωρίζουν οι γονείς και όσοι ασχολούνται με τα παιδιά. Αυτά είναι τα εξής:
 1 έτους: Λέει 2-3 λέξεις, καταλαβαίνει απλές εντολές, ανταποκρίνεται όταν ακούει το όνομά του και κουνάει το χέρι του για να χαιρετήσει.
 1 ½ ετών: Δείχνει ακουστική προσοχή σε εντολές που εκφράζονται απ’ ευθείας σε αυτό, χρησιμοποιεί περίπου 20 λέξεις, ενώ κατανοεί περισσότερες. Παρουσιάζει βρεφική ηχολαλία σε λέξεις ή στην τελευταία λέξη μικρών φράσεων που του απευθύνονται, ζητάει  ένα αντικείμενο που επιθυμεί δείχνοντας το, με τη συνοδεία κραυγών ή λέξεων. Του αρέσουν παιδικά τραγουδάκια και προσπαθεί να τα τραγουδήσει, δείχνει οικεία αντικείμενα, εκτελεί απλές εντολές, δείχνει πάνω του διάφορα μέλη του σώματος. Αναγνωρίζει και δείχνει ζωάκια μινιατούρες ή σε εικόνες.
 2 ετών: Χρησιμοποιεί 50 λέξεις και κατανοεί περισσότερες, αντιλαμβάνεται και κατανοεί απλές συζητήσεις, δημιουργεί φράσεις (προτάσεις 2-3 λέξεων), ρωτάει ονόματα αντικειμένων και ονομάζει αντικείμενα αυθόρμητα, όταν του ζητηθεί. Εκτελεί απλές εντολές καθώς επίσης κινείται με εντολές στο χώρο (πάνω, κάτω, μέσα, έξω…). Αναγνωρίζει και δείχνει μέλη του σώματος, μιμείται ήχους ζώων και συμμετέχει σε παιδικά τραγούδια. Καταλαβαίνει απλές ερωτήσεις και οδηγίες, κάνει ερωτήσεις, ακούει ιστορίες και παραμύθια. Φτιάχνει προτάσεις με άρνηση (π.χ.: όχι πάω) και αρχίζει να σχηματίζει κάποιους πληθυντικούς.
 2 ½ ετών: Χρησιμοποιεί περίπου 200 λέξεις, μιλάει λογικά και αναφέρεται σε γεγονότα που αφορούν το παρόν. Κάνει πολλές ερωτήσεις με το “τι”, λέει τραγουδάκια και παίζει με νόημα.
 3 ετών: Αναγνωρίζει τα βασικά χρώματα, έχει λεξιλόγιο περίπου 1.000 λέξεων, φτιάχνει προτάσεις 3-4 λέξεων, λέει το όνομα, το επίθετο και συχνά την ηλικία του, χρησιμοποιεί σωστά προσωπικές και κτητικές αντωνυμίες (εγώ, εσύ, δικό μου). Χρησιμοποιεί πληθυντικό αριθμό και αρκετές προθέσεις, ρωτάει συχνά “τι”, “πού”, “ποιος”, μετράει ασυνείδητα, αλλά έχει μικρή κατανόηση της ποσότητας, εκτελεί συνδυασμό 2 εντολών (πρώτα… μετά). Επαναλαμβάνει προτάσεις πέντε λέξεων, ακούει με προσοχή ιστορίες και παραμύθια, γνωρίζει αρκετά τραγούδια, τα οποία επαναλαμβάνει.
 4 ετών: Η ομιλία του είναι γραμματικά σωστή και τελείως κατανοητή. Συχνά ρωτάει “γιατί”, “ποιος”, “πότε”, “πώς”, “τι σημαίνει αυτό”. Ακούει και επαναλαμβάνει μεγάλες ιστορίες (μερικές φορές μπερδεύει το γεγονός με την φαντασία). Μετράει δείχνοντας με το δάχτυλο 4 ως 5, κατανοεί αστεία, αντιλαμβάνεται και εκτελεί σύνθετες εντολές, χρησιμοποιεί προτάσεις 6 -7 λέξεων, χρησιμοποιεί πάνω από 1.000 λέξεις. Αναγνωρίζει βασικά σχήματα.
 5 Ετών: Μιλάει με ευχέρεια και παρουσιάζει κανονική ροή ομιλίας. Η ομιλία είναι γραμματικά και συντακτικά σωστή. Εξηγεί τη χρήση αντικειμένων (και αντίστροφα, από την περιγραφή της χρήσης ονομάζει το αντικείμενο). Λέει ποιήματα και τραγουδάκια. Εντοπίζει και τοποθετεί αντικείμενα στο χώρο χρησιμοποιώντας τις προθέσεις πίσω- πλάι-μπροστά (προσανατολισμός χώρου).Εκτελεί τρεις διαδοχικές εντολές. Το λεξιλόγιο ανέρχεται στις 2.000 λέξεις. Γνωρίζει βασικές αντίθετες έννοιες (“μεγάλο”/“μικρό”, “μαλακό”/’’σκληρό”). Κάνει ερωτήσεις για να αποκομίσει πληροφορίες. Χρησιμοποιεί τους γραμματικούς χρόνους μέλλοντα, αόριστο, ενεστώτα.
 6 ετών: Ο προφορικός λόγος φτάνει στις 2.500 λέξεις. Περιγράφει εικόνες από παραμύθια. Μπορεί να κάνει ακουστική διαφοροποίηση των ήχων. Γνωρίζει τη χρονική αλληλουχία γεγονότων. Έχει καλή ακουστική αντίληψη και μνήμη. Κατανοεί συγκριτικό βαθμό των εννοιών (πιο μεγάλο, πιο μικρό). Γνωρίζει ποσοτικές έννοιες (γεμάτο, άδειο, περισσότερο, λιγότερο).
 Παρότι το κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό ανάπτυξης, δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε στο ότι το παιδί μας είναι μικρό και θα μιλήσει αργότερα. Αν υπάρχει υποψία για κάποια διαταραχή στην επικοινωνία και τον λόγο του παιδιού, θα ήταν πολύ χρήσιμο να λάβει μια λογοθεραπευτική αξιολόγηση, για να διαπιστωθούν τυχόν αποκλίσεις. Η έγκαιρη παρέμβαση σε καθυστέρηση ή διαταραχή του λόγου, θα βοηθήσει το παιδί να αποφύγει δευτερογενείς συνέπειες, όπως χαμηλή αυτοεκτίμηση, μειωμένη κοινωνική δραστηριότητα, φόβο για επικοινωνία και μαθησιακές δυσκολίες.
 Χρήσιμες συμβουλές για να διευκολυνθεί η εξέλιξη του λόγου στο παιδί:
● Μιλήστε του ήρεμα και ζεστά.
● Χρωματίστε διαφορετικά τη φωνή σας όταν του μιλάτε.
● Πείτε του τι κάνετε κατά τη διάρκεια μιας δραστηριότητας π.χ όταν το ντύνεται ή όταν του πλένετε τα χέρια
● Μιλήστε του σωστά χρησιμοποιώντας απλές λέξεις και όχι μωρουδίστικες.
● Μιμηθείτε ήχους και φωνές της καθημερινότητας (ζώα, αυτοκίνητα κ.ά).
● Ακούστε προσεχτικά αυτά που έχει να σας πει και δώστε του το χρόνο που χρειάζεται για να εκφραστεί.
● Προσπαθήστε να εμπλουτίσετε το λεξιλόγιό του.
● Πείτε του τραγούδια και παίξτε παιχνίδια με κίνηση μαζί του.
● Εξηγήστε του τις λέξεις που δεν καταλαβαίνει.
● Χρησιμοποιείτε χρονικές (τώρα, μετά, πριν) και τοπικές έννοιες (πάνω, κάτω, πίσω) ώστε να αντιλαμβάνεται το παιδί το χώρο και το χρόνο.
● Ενθαρρύνετε τη ζωγραφική.
● Διηγηθείτε ιστορίες ο ένας στον άλλο
● Το παιδί χρειάζεται να το ενθαρρύνουμε και να το επαινούμε για κάθε μικρή πρόοδο που σημειώνει.
Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση μπορείτε να καλέσετε στην «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα παιδιά SOShttp://www.boro.gr
διαβαστε περισσοτερα "Πώς να βοηθήσεις το παιδί να μιλάει σωστά ανά ηλικία "

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Η ιστορία του πυρήνα της Γης ξαναγράφεται

Η ιστορία του πυρήνα της Γης ξαναγράφεται

Το εσωτερικό της Γης χωρίζεται σε έναν πυριτικό συμπαγή εξωτερικό φλοιό, έναν ημίρρευστο μανδύα, έναν ρευστό εξωτερικό πυρήνα ο οποίος είναι αρκετά πιο ιξώδης από τον μανδύα, καθώς και έναν στερεό εσωτερικό πυρήνα.
Ο εσώτερος πυρήνας της Γης αποτελείται από συμπαγή σίδηρο και έχει μέγεθος λίγο μεγαλύτερο από τον πλανήτη Πλούτωνα.Μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nature ρίχνει περισσότερο φως στη γεωλογική ιστορία του κέντρου της Γης.
Η διαμόρφωση του εσώτερου πυρήνα έχει τεράστια σημασία για τη ζωή στον πλανήτη, καθώς σε αυτόν οφείλεται το μαγνητικό πεδίο που προστατεύει τη Γη από την βλαβερή κοσμική ακτινοβολία που θα μετέτρεπε τη Γη σε έρημο.
Η νέα μελέτη τοποθετεί χρονικά νωρίτερα τη διαμόρφωση του πυρήνα της Γης πριν από ένα ως ενάμιση δισεκατομμύρια χρόνια και υποστηρίζει ότι ο πυρήνας της Γης διογκώνεται.
—Η μελέτη
Διεθνής επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τον ειδικό στον παλαιομαγνητισμό Αντι Μπίγκιν της Σχολής Περιβαλλοντικών Επιστημών του βρετανικού Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ μελέτησε τον πυρήνα της Γης και υπολόγισε ότι η διάμετρός του αυξάνεται περίπου κατά ένα χιλιοστό κάθε χρόνο.
Επίσης, εκτίμησε ότι το γήινο μαγνητικό πεδίο, το οποίο παράγεται από τη συνεχή κυκλική ροή του ρευστού σιδήρου του εξωτερικού πυρήνα πάνω από τον στερεό σίδηρο του εσωτερικού πυρήνα, θα συνεχίσει να υφίσταται για τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο χρόνια ακόμα. Ο πυρήνας της Γης ψύχεται λιγότερο γρήγορα από αυτό που υποστήριζαν παλαιότερες μελέτες.
—Η ιστορία του κέντρου της Γης
Η Γη σχηματίσθηκε ως πλανήτης πριν από περίπου 4,54 δισεκατομμύρια χρόνια, σχεδόν 100 εκατομμύρια χρόνια μετά τον σχηματισμό του ηλιακού μας συστήματος.
Στα πρώτα στάδια της δημιουργίας του πλανήτη, η Γη βρισκόταν σε ρευστή κατάσταση, ήταν μια καυτή μπάλα που αποτελείτο από λιωμένα πετρώματα. Λόγω της βαρύτητας, πυκνότερα υλικά διέρρευσαν προς το κέντρο κατά τη διάρκεια μίας διαδικασίας που καλείται πλανητική διαφοροποίηση, ενώ τα λιγότερο πυκνά υλικά παρέμειναν στην επιφάνεια.
Ως αποτέλεσμα, ο πυρήνας αποτελείται κυρίως από «βαριά» υλικά όπως σίδηρο σε ποσοστό 80%, νικέλιο και πυρίτιο· υπάρχουν βέβαια και πυκνότερα υλικά που δεν κατέληξαν στον πυρήνα της Γης, όπως το ουράνιο και ο μόλυβδος, είτε διότι είναι σπάνια για να αποτελούν σημαντικό ποσοστό του πυρήνα, είτε διότι έχουν την ιδιότητα να προσκολλώνται σε ελαφρύτερα υλικά και για αυτό το λόγο απαντώνται κυρίως στον φλοιό.
—Ο πυρήνας της Γης και το μαγνητικό πεδίο
Ο πυρήνας διακρίνεται σε δύο μέρη: έναν στερεό εσωτερικό πυρήνα με μία ακτίνα γύρω στα 1.250 χλμ. και έναν ρευστό εξωτερικό πυρήνα με μία ακτίνα γύρω στα 3.500 χλμ.
Ο εσωτερικός πυρήνας πιστεύεται πως είναι στερεός και πως αποτελείται κυρίως από σίδηρο και νικέλιο. Ορισμένοι συμφωνούν πως ο εσωτερικός πυρήνας είναι στην μορφή του μονοκρυσταλλικού σιδήρου.Τα πετρώματα όπως ο σίδηρος διατηρούν μια μνήμη της έντασης και της κατεύθυνσης του μαγνητικού πεδίου της Γης την εποχή που σχηματίστηκαν.
Ο εσώτερος πυρήνας σχηματίστηκε από την πήξη, ή στερεοποίηση, του ρευστού σιδήρου καθώς η νεογέννητη Γη έχανε θερμότητα από το εσωτερικό της. Ο στερεός σίδηρος βυθίστηκε στο κέντρο, καθώς έχει μεγαλύτερη πυκνότητα από τον λιωμένο σίδηρο.
 Ο εξωτερικός πυρήνας που περιβάλλει τον εσωτερικό και εκτιμάται πως αποτελείται από ρευστό σίδηρο αναμεμειγμένο με ρευστό νικέλιο και ίχνη ελαφρύτερων στοιχείων. Είναι γενικά παραδεκτό πως η θερμική μεταφορά στον εξωτερικό πυρήνα σε συνδυασμό με την διέγερση από την περιστροφή της Γης (βλ. Δύναμη Coriolis), προκαλεί το γήινο μαγνητικό πεδίο μέσω μίας διεργασίας γνωστή ως Θεωρία του Δυναμό.
Ο στερεός εσωτερικός πυρήνας είναι αρκετά θερμός ώστε να διατηρεί ένα μόνιμο μαγνητικό πεδίο (βλ. Θερμοκρασία Curie), πιθανό είναι όμως να δρα ως σταθεροποιητής προς το μαγνητικό πεδίο που γεννάται από τον εξωτερικό πυρήνα.
 —Πότε δημιουργήθηκε ο πυρήνας;
Σε αυτό το ερώτημα απαντά η νέα μελέτη, με τις προηγούμενες εκτιμήσεις να κυμαίνονται από τα 500 εκατ. χρόνια έως τα 2 δισ. χρόνια.
Η νέα εκτίμηση τοποθετεί το συμβάν στο ένα με ενάμιση δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή στη μέση. Τότε η Γη απέκτησε την ασπίδα της και κατέστη δυνατή η εμφάνιση της ζωής στον πλανήτη.
Αντίθετα, ο Άρης έχασε το ισχυρό μαγνητικό του πεδίο πριν από 500 εκατομμύρια χρόνια με αποτέλεσμα να μεταβληθεί σε μια καυτή έρημο, εκτεθειμένη στην κοσμική ακτινοβολία.
econews
διαβαστε περισσοτερα "Η ιστορία του πυρήνα της Γης ξαναγράφεται"

Tα ταλέντα που έχουν οι εσωστρεφείς άνθρωποι

Tα ταλέντα που έχουν οι εσωστρεφείς άνθρωποι

Η εσωστρέφεια δεν είναι αρρώστια

του Πέτρου Σκαπινάκη, Αναπληρωτή Καθηγητή Ψυχιατρικής, Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Η εσωστρέφεια δεν είναι αρρώστια, λέει η Susan Cain, σε αυτή την πολύ ωραία ομιλία της στο TED. Σε μια κουλτούρα όπου η κοινωνικότητα και η εξωστρέφεια θεωρούνται τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα, η εσωστρέφεια μπορεί να είναι δύσκολη, ακόμα και ντροπιαστική. Αλλά, όπως ισχυρίζεται η Susan Cain σε αυτή την παθιασμένη ομιλία, οι εσωστρεφείς διαθέτουν εξαιρετικά ταλέντα και δυνατότητες και θα πρέπει να ενθαρρύνονται και να τιμώνται.Πολλοί ωστόσο άνθρωποι είναι προκατειλημμένοι με τους εσωστρεφείς.
 
Εξηγεί η Cain πως: “Τώρα, προκειμένου να δείτε ξεκάθαρα τις προκαταλήψεις, πρέπει να κατανοήσετε τι είναι η εσωστρέφεια. Είναι διαφορετικό από το να είσαι ντροπαλός. Η ντροπή έχει να κάνει με το φόβο της κοινωνικής κρίσης. Η εσωστρέφεια έχει να κάνει περισσότερο με το πώς αντιδράς σε ερεθίσματα, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών ερεθισμάτων. Οι εξωστρεφείς πραγματικά επιθυμούν μεγάλες ποσότητες ερεθισμάτων, ενώ οι εσωστρεφείς αισθάνονται πιο ζωντανοί και σε εγρήγορση και πιο ικανοί όταν βρίσκονται σε πιο ήσυχα, πιο ήρεμα περιβάλλοντα. Όχι συνέχεια — αυτά τα πράγματα δεν είναι απόλυτα — αλλά πολλή ώρα. Άλλωστε, όπως επεσήμανε ο Καρλ Γιουνγκ στην τυπολογία του, δεν υπάρχει κάποιος αμιγώς εσωστρεφής ή αμιγώς εξωστρεφής τύπος. Εάν υπήρχε ένας τέτοιος άνθρωπος θα ήταν σίγουρα στο… τρελοκομείο! Επομένως το κλειδί για να μεγιστοποιήσουμε τα ταλέντα μας είναι να βάλουμε τον εαυτό μας στη ζώνη των ερεθισμάτων που είναι η κατάλληλη για εμάς.”
Αυτό έχει σημασία για την δημιουργικότητα καθώς “όταν πρόκειται για δημιουργικότητα και ηγεσία, χρειαζόμαστε τους εσωστρεφείς να κάνουν αυτό που κάνουν καλύτερα. Και όταν πρόκειται για ηγεσία, τους εσωστρεφείς συνήθως τους παραβλέπουμε για ηγετικές θέσεις, ακόμα και αν οι εσωστρεφείς τείνουν να είναι πολύ προσεκτικοί, με πολύ λιγότερες πιθανότητες να πάρουν μεγάλα ρίσκα, κάτι που όλοι θα εκτιμούσαμε σήμερα. Επίσης, οι εσωστρεφείς ηγέτες, συχνά παρουσιάζουν καλύτερα αποτελέσματα από τους εξωστρεφείς, επειδή όταν διαχειρίζονται δυναμικούς εργαζόμενους, είναι πολύ πιο πιθανό να τους αφήσουν να προχωρήσουν με τις ιδέες τους. Γι’αυτό άλλωστε μερικοί από τους πιο επιβλητικούς ηγέτες στην ιστορία ήταν εσωστρεφείς”.http://www.boro.gr
διαβαστε περισσοτερα "Tα ταλέντα που έχουν οι εσωστρεφείς άνθρωποι "

Τί νιώθουν τα παιδιά όταν μαλώνετε μπροστά τους

Τί νιώθουν τα παιδιά όταν μαλώνετε μπροστά τους


Όλα τα ζευγάρια διαφωνούν και είναι φυσιολογικό αυτό να γίνεται κατά καιρούς. Όσοι είστε γονείς τις πιο πολλές φορές διαπληκτίζεστε για τα χρήματα ή για τις δουλειές του σπιτιού και συνήθως η διαφωνία συνοδεύεται από φωνές. Έχετε όμως, αναρωτηθεί πώς νιώθουν τα παιδιά σας, όταν σας ακούνε να μαλώνετε;
Τα περισσότερα παιδιά ανησυχούν, όταν ακούνε δυνατές φωνές και σας βλέπουν θυμωμένους. Ακόμα και αν συζητάτε με επιχειρήματα, αλλά χρησιμοποιείτε έντονο ύφος, αισθάνονται φοβισμένα, λυπημένα και αναστατωμένα. Κάποιες φορές ενδέχεται επίσης, να νιώθουν ένοχα και να νομίζουν ότι προκάλεσαν εκείνα αυτή την αναστάτωση. Μπορεί να νομίζουν μέχρι και ό,τι θα πάρετε διαζύγιο ή ό,τι δεν αγαπιέστε πλέον. Επιπλέον, μπορεί να πιστεύουν, ότι θα χάσετε τον έλεγχο και να νιώθουν απροστάτευτα, γι αυτό και μερικές φορές βάζουν τα κλάματα ή έχουν διαταραχές στον ύπνο τους.
Όμως, εσείς με τη σειρά σας, πρέπει να δώσετε στα παιδιά να καταλάβουν, ότι δεν είναι ποτέ δικό τους σφάλμα, αν εσείς μαλώνετε. Φυσικά το πιο σωστό είναι να μη διαφωνείτε ποτέ μπροστά τους. Αλλά, επειδή άνθρωποι είστε και μπορεί να κάνετε λάθη, καλό είναι να εξηγήσετε στα μικρά σας, ότι αγαπάτε ο ένας τον άλλον, παρόλο που πριν φωνάξατε λίγο παραπάνω.
Επίσης, το καλύτερο που έχετε να κάνετε, όταν αντιλαμβάνεστε μια διαφωνία στον αέρα, είναι να πηγαίνετε σε ένα άλλο δωμάτιο. Με αυτό τον τρόπο, θα μειώσετε τις πιθανότητες τα παιδιά σας να αντιληφθούν, ότι θα μαλώσετε και έτσι δεν θα αναστατωθούν. Ακόμα όμως, και αν τύχει να φωνάξετε μπροστά τους, προσπαθήστε να μη χρησιμοποιήσετε άσκημο λεξιλόγιο και να ανακτήσετε γρήγορα την ψυχραιμία σας. Με λίγα λόγια πρέπει να μάθετε να συγκρατείτε τον θυμό σας και να ξεσπάτε, όταν δεν βρίσκεστε μαζί με τα παιδιά σας.
Εν κατακλείδι, εφόσον, οι διαφωνίες σας γίνονται σε φυσιολογικό βαθμό και όχι μπροστά στα μικρά σας, τότε δεν είναι κακό. Είναι σημαντικό για τα ζευγάρια να μπορούνε να εκφράζουν αυτό που σκέφτονται και αισθάνονται, ακόμα και όταν διαφωνούν. Εξάλλου τις περισσότερες φορές ένας διαπληκτισμός μπορεί να σας βοηθήσει να καταλάβετε καλύτερα τον σύντροφο σας και να έρθετε πιο κοντά του. Καμία οικογένεια δεν είναι τέλεια. Ακόμα και τα πιο ευτυχισμένα σπίτια έχουν τα προβλήματα τους. Αν όμως έχετε τη θέληση, θα μπορέσετε να τα λύσετε και να τα ξεπεράσετε.http://www.jenny.gr
διαβαστε περισσοτερα "Τί νιώθουν τα παιδιά όταν μαλώνετε μπροστά τους "

Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

Οι μεγαλύτεροι αθλητές του πλανήτη τα ψάρια

Οι μεγαλύτεροι αθλητές του πλανήτη τα ψάρια

Οι μεγαλύτεροι αθλητές του πλανήτη τα ψάρια

Τα ψάρια είναι πολύ πιο αποτελεσματικά στην παροχή οξυγόνου σε όλο τους το σώμα από σχεδόν οποιοδήποτε άλλο ζώο, ανακάλυψαν Καναδοί επιστήμονες και εξήγησαν ότι αυτό τους δίνει αθλητικό πλεονέκτημα σε σχέση με τα άλλα είδη.
«Τα ψάρια εκμεταλλεύονται ένα μηχανισμό που είναι έως και 50 φορές πιο αποτελεσματικός στην απελευθέρωση του οξυγόνου στους ιστούς τους σε σχέση με αυτόν των ανθρώπων», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Τζόντι Ράμερ του Πανεπιστημίου Τζέιμς Κουκ.
«Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η αιμοσφαιρίνη τους, δηλαδή η πρωτεΐνη στο αίμα που μεταφέρει το οξυγόνο, είναι περισσότερο ευαίσθητη σε μεταβολές στο pΗ από τη δική μας και των άλλων ζώων», πρόσθεσε.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα ψάρια όταν βρίσκονται σε συνθήκες πίεσης, όπως όταν προσπαθούν να ξεφύγουν από τα αρπακτικά ζώα, ή όταν ζουν σε νερά με χαμηλή περιεκτικότητα σε οξυγόνο. Με το μηχανισμό αυτό μπορούν να διπλασιάσουν ή και να τριπλασιάσουν την παροχή οξυγόνου στους ιστούς τους κατά τη διάρκεια μίας τέτοιας κρίσιμης περιόδου.
Οι ερευνητές παρατήρησαν το μηχανισμό μεταφοράς οξυγόνου στους μυς σε βάθος δεκαετίας χρησιμοποιώντας πέστροφες για τη μελέτη τους. Αφού προσδιόρισαν ακριβώς πόσο ισχυρό είναι αυτό το σύστημα, συνέκριναν τα αποτελέσματα με αντίστοιχες ιατρικές μελέτες για τον άνθρωπο.
«Τα ψάρια έχουν προσαρμοστεί χρησιμοποιώντας αυτή την πολύ σημαντική διαδικασία για να τροφοδοτούνται με οξυγόνο ώστε να μπορούν να ζουν υπό όλα τα είδη των συνθηκών, σε θερμά ή ψυχρά νερά, με υψηλά ή χαμηλά επίπεδα οξυγόνου», δήλωσε η Ράμερ.
«Αυτό το χαρακτηριστικό έχει ιδιαίτερη σημασία για τα αθλητικά είδη, όπως ο σολομός ή ο τόνος. Γενικά για τα ψάρια, η ενισχυμένη παροχή οξυγόνου είναι μία από τις πιο σημαντικές προσαρμογές τους στα 400 εκατομμύρια χρόνια εξελικτικής ιστορίας τους», πρόσθεσε ο ερευνητής Κόλιν Μπράουνερ από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας.Πηγή: www.naftemporiki.gr
διαβαστε περισσοτερα "Οι μεγαλύτεροι αθλητές του πλανήτη τα ψάρια"

O φόβος: Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη ζωή

O φόβος: Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη ζωή

Ο φόβος είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη ζωή. Ο νους που είναι μπλεγμένος μέσα στο φόβο, ζει μέσα σε σύγχυση, σε συγκρούσεις, και άρα είναι βίαιος, σπασμωδικός, διαστρεβλωμένος και επιθετικός. Δεν τολμάει να απομακρυνθεί από τα πρότυπα σκέψης του, και αυτό γεννάει υποκρισία. Μέχρι να ελευθερωθούμε από το φόβο, ακόμα κι αν ανέβουμε στο πιο ψηλό βουνό, ακόμα κι αν δημιουργήσουμε κάθε είδους θεό, θα παραμείνουμε πάντα στο σκοτάδι. Ζώντας σε μια τέτοια διεφθαρμένη και ηλίθια κοινωνία, όπως αυτή που ζούμε, μ’ αυτή την ανταγωνιστική εκπαίδευση που παίρνουμε, που γεννά το φόβο, όλοι μας φέρουμε το βάρος κάποιου φόβου. Και ο φόβος είναι ένα φοβερό πράγμα που περιτυλίγει, παραμορφώνει και αποβλακώνει την καθημερινή μας ζωή. Υπάρχει και ο φυσικός φόβος, αλλά αυτό είναι κάτι που έχουμε κληρονομήσει από τα ζώα. Για τους ψυχολογικούς φόβους είναι που μιλάμε εδώ, γιατί όταν καταλάβουμε τους βαθιά ριζωμένους ψυχολογικούς φόβους θα είμαστε ικανοί να αντιμετωπίσουμε τους ζωώδεις φόβους, ενώ, το να ασχοληθούμε πρώτα με τους ζωώδεις φόβους μας δεν θα μας βοηθήσει καθόλου να καταλάβουμε τους ψυχολογικούς. Όλοι φοβόμαστε κάτι. Δεν υπάρχει ο φόβος σαν αφηρημένη ιδέα. Έχει πάντα σχέση με κάτι. Ξέρετε τους δικούς σας φόβους; –φόβους ότι θα χάσετε τη δουλειά σας, ή του να μην έχετε αρκετό φαγητό ή χρήματα, φόβος για το τι σκέφτονται για εσάς οι γείτονες σας ή η κοινωνία, ή του να μην είσαστε επιτυχημένοι, φόβο του να χάσετε τη θέση σας στη κοινωνία, του να σας περιφρονούν, να σας γελοιοποιούν, φόβος πόνου ή αρρώστιας, φόβο εξουσίας, φόβος του να μην ξέρετε τι είναι αγάπη ή ότι δεν σας αγαπούν, φόβος του να χάσετε τη γυναίκα σας ή τα παιδιά σας, φόβος θανάτου, φόβος τέλειας ανίας, του να ζείτε σε έναν κόσμο σαν θάνατος, φόβος του να μην ικανοποιείτε την εικόνα που έχουν δημιουργήσει οι άλλοι για σας, φόβος του να χάσετε την πίστη σας –όλους αυτούς και αναρίθμητους άλλους φόβους– ξέρετε τους δικούς σας προσωπικούς φόβους; Και τι κάνετε συνήθως γι’ αυτούς;
Το σκάτε απ’ αυτούς; –έτσι δεν είναι; Ή εφευρίσκετε ιδέες και είδωλα για να τους καλύψετε; Αλλά με το να το σκάτε από τον φόβο, το μόνο που κάνετε είναι να τον μεγαλώνετε. Μία από τι βασικές αιτίες του φόβου είναι ότι θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τους εαυτούς μας όπως είμαστε πραγματικά. Πρέπει λοιπόν να εξετάσουμε το δίκτυο διαφυγής που έχουμε δημιουργήσει για να ξεφύγουμε από τους φόβους, όπως επίσης και να εξετάσουμε και τους ίδιους μας τους φόβους. Όταν ο νους στον οποίον περιλαμβάνεται και ο εγκέφαλος, προσπαθεί να ξεπεράσει το φόβο, να τον καταπιέσει, να τον πειθαρχήσει, να τον ελέγξει, να τον μετατρέψει σε κάτι άλλο, υπάρχει τριβή, υπάρχει σύγκρουση, και αυτή η σύγκρουση είναι χάσιμο ενέργειας. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να αναρωτηθούμε τότε είναι το τι είναι ακριβώς και πως δημιουργείται. Τι εννοούμε με αυτή καθ’ αυτήν τη λέξη “φόβος”; Ρωτάω τον εαυτό μου τι είναι φόβος, όχι τι φοβάμαι. Κάνω μια ορισμένη ζωή. Σκέφτομαι με ορισμένα πρότυπα. Έχω ορισμένα πιστεύω και δόγματα και δεν θέλω αυτά τα υπαρξιακά πρότυπα να ενοχληθούν γιατί έχω τις ρίζες μου μέσα τους. Δεν θέλω να ενοχληθούν τα πιστεύω μου, γιατί η ενόχληση δημιουργεί μία κατάσταση άγνωστου και δεν μου αρέσει αυτό. Αν ξεκολλήσω από όλα όσα ξέρω και πιστεύω, θέλω να είμαι σίγουρος για την κατάσταση των πραγμάτων προς την οποία πηγαίνω. Έτσι λοιπόν τα εγκεφαλικά κύτταρα έχουν δημιουργήσει ένα πρότυπο και αρνούνται να δημιουργήσουν ένα άλλο πρότυπο το οποίο είναι αβέβαιο.
Η κίνηση από την ασφάλεια στην ανασφάλεια είναι αυτό που αποκαλώ φόβο. Αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή, όπως κάθομαι εδώ, δεν φοβάμαι, αυτή τη στιγμή, τίποτα δεν μου συμβαίνει, κανένας δεν με απειλεί ή μου παίρνει κάτι. Αλλά πίσω από αυτό το πραγματικό λεπτό υπάρχει ένα βαθύτερο στρώμα στο νου που συνειδητά ή ασυνείδητα σκέφτεται το τι θα μπορούσε να συμβεί στο μέλλον ή ανησυχεί ότι κάτι από το παρελθόν μπορεί να με αιφνιδιάσει. Έτσι λοιπόν φοβάμαι το παρελθόν και το μέλλον. Έχω διαχωρίσει το χρόνο σε παρελθόν και μέλλον. Η σκέψη μπαίνει μέσα και λέει, “πρόσεξε να μη συμβεί ξανά” ή “προετοιμάσου για το μέλλον. Το μέλλον μπορεί να είναι επικίνδυνο για εσένα. Έχεις κάτι τώρα αλλά μπορεί να το χάσεις. Μπορεί να πεθάνεις αύριο. Η γυναίκα σου μπορεί να φύγει, μπορεί να χάσεις τη δουλειά σου. Μπορεί ποτέ να μη γίνεις διάσημος. Μπορεί να μείνεις μόνος. Πρέπει να είσαι εντελώς σίγουρος για το αύριο”. Τώρα πάρτε το δικό σας προσωπικό είδος φόβου. Κοιτάξτε το. Παρατηρήστε τις αντιδράσεις σας σ’ αυτό. Μπορείτε να το δείτε χωρίς καμία κίνηση διαφυγής, δικαιολόγησης, επίκρισης ή απώθησης; Μπορείτε να κοιτάξετε το φόβο χωρίς τη λέξη που προκαλεί το φόβο; Μπορείτε να κοιτάξετε το θάνατο για παράδειγμα, χωρίς τη λέξη που ξυπνά το φόβο του θανάτου; Η ίδια η λέξη φέρνει μια ανατριχίλα, έτσι δεν είναι; Όπως η λέξη αγάπη, έχει τη δικιά της ανατριχίλα, τη δικιά της εικόνα; Τώρα, μήπως είναι η εικόνα του θανάτου που έχεις στο μυαλό σου, η ανάμνηση τόσων θανάτων που έχεις δει και οι συσχετισμοί σου με εκείνα τα συμβάντα – μήπως είναι αυτή η εικόνα που δημιουργεί το φόβο; Ή φοβάσαι ότι θα φτάσεις στο τέλος, σε ένα τέλος πραγματικά, και δεν φοβάσαι την εικόνα που έχεις – ότι θα φτάσεις στο τέλος. Είναι η λέξη θάνατος που σου δημιουργεί φόβο ή το πραγματικό τέλος; Αν είναι η λέξη ανάμνηση που προκαλεί το φόβο σου, τότε δεν είναι καθόλου φόβος. H σκέψη φέρνει ένα είδος φόβου. Είναι ο φόβος πάντα αποτέλεσμα της σκέψης, και αν είναι, υπάρχει κανένα άλλο είδος φόβου; Φοβόμαστε τον θάνατο –δηλαδή κάτι που πρόκειται να συμβεί αύριο ή μεθαύριο, με τον καιρό.
Υπάρχει μια απόσταση μεταξύ του τώρα και αυτού που πρόκειται να συμβεί. Η σκέψη έχει δοκιμάσει αυτήν την κατάσταση, με το να παρατηρεί το θάνατο, λέει “Πρόκειται να πεθάνω”. Η σκέψη λοιπόν δημιουργεί το φόβο του θανάτου, και αν αυτή δεν τον δημιουργεί, υπάρχει κανένα άλλο είδος φόβου; Είναι λοιπόν ο φόβος αποτέλεσμα της σκέψης; Αν είναι, αφού η σκέψη είναι πάντα παλιά, είναι και ο φόβος πάντα παλιός. Όπως έχουμε πει δεν υπάρχει νέα σκέψη. Εάν το αναγνωρίσουμε αυτό, είναι ήδη παλιό. Έτσι λοιπόν αυτό που φοβόμαστε πραγματικά είναι η επανάληψη του παλιού – η σκέψη εκείνων που έχουν γίνει και που προβάλλονται στο μέλλον. Άρα λοιπόν η σκέψη είναι υπεύθυνη για το φόβο. Έτσι είναι, μπορείτε να το δείτε και μόνοι σας. Όταν βρεθείτε αντιμέτωποι με κάτι, την ίδια στιγμή δεν υπάρχει φόβος. Μόνο όταν μπει μέσα η σκέψη δημιουργείται ο φόβος. Επομένως, η ερώτησή μας τώρα είναι: “Είναι δυνατόν ο νους να ζει ολοκληρωτικά, απόλυτα, στο παρόν;” Μόνο ένας τέτοιος νους δεν έχει καθόλου φόβο. Αλλά για να το καταλάβετε αυτό, πρέπει να καταλάβετε τη δομή της σκέψης, της ανάμνησης και του χρόνου. Και με το να το καταλάβετε, όχι διανοητικά, όχι με λέξεις αλλά πραγματικά, με την καρδιά σας, το νου σας, τα σωθικά σας, θα ελευθερωθείτε από το φόβο. Τότε ο νους μπορεί να χρησιμοποιεί τη σκέψη χωρίς να δημιουργείται φόβος. Η σκέψη, όπως η μνήμη, είναι βέβαια αναγκαία για την καθημερινή ζωή μας. Είναι το μόνο όργανο που έχουμε για επικοινωνία, για την δουλειά μας κ.ο.κ.. Η σκέψη είναι η αντίδραση στη μνήμη, μνήμη που έχει συσσωρευτεί μέσα από εμπειρίες, γνώσεις, παραδόσεις χρόνων. Και απ’ αυτό το υπόβαθρο μνήμης αντιδρούμε κι αυτή η αντίδραση είναι η σκέψη. Έτσι λοιπόν η σκέψη είναι ουσιαστική σε ορισμένα επίπεδα αλλά όταν η σκέψη αυτή προβάλλεται ψυχολογικά στο μέλλον και το παρελθόν, δημιουργώντας φόβο και μαζί ευχαρίστηση, ο νους γίνεται αδρανής και η απραξία είναι αναπόφευκτη.
Αναρωτιέμαι λοιπόν “γιατί, γιατί, γιατί σκέφτομαι για το μέλλον και το παρελθόν σε σχέση με την ευχαρίστηση ή τον πόνο αφού γνωρίζω ότι αυτές οι σκέψεις δημιουργούν φόβο; Είναι δυνατό να σταματήσει ψυχολογικά η σκέψη, γιατί αλλιώς ο φόβος δεν θα σταματήσει ποτέ;” Μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα σύννεφο ή ένα δέντρο ή ένα ποτάμι που τρέχει, μ’ ένα αρκετά ήρεμο μυαλό γιατί δεν είναι πολύ σημαντικά για σας, αλλά το να παρακολουθήσεις τον εαυτό σου είναι πολύ πιο δύσκολο γιατί εκεί οι απαιτήσεις είναι τόσο ουσιαστικές, οι αντιδράσεις τόσο γρήγορες. Έτσι, λοιπόν, όταν είστε άμεσα σε επαφή με το φόβο ή την απελπισία, τη μοναξιά ή τη ζήλια, ή όποια άλλη άσχημη κατάσταση του νου, μπορείτε να την κοιτάξετε τόσο ολοκληρωμένα ώστε το μυαλό σας να γίνει τόσο ήρεμο ώστε να τη δει; Μπορεί το μυαλό να διακρίνει το φόβο από τις διαφορετικές μορφές φόβου -να “δεις” τον ολικό φόβο, και όχι αυτό που φοβάσαι; Αν κοιτάξεις μόνο τις λεπτομέρειες του φόβου ή προσπαθήσεις να αντιμετωπίσεις τους φόβους σου έναν έναν, δεν θα φτάσεις ποτέ στο κύριο θέμα που είναι να μάθεις να ζεις με το φόβο. Το να ζεις με ένα τέτοιο ζωντανό πράγμα όπως είναι ο φόβος απαιτεί ένα μυαλό και μία καρδιά εξαιρετικά ικανά, εντελώς ανοιχτά, χωρίς προκατασκευασμένα συμπεράσματα ώστε να μπορούν να παρακολουθούν κάθε κίνηση του φόβου. Τότε, αν τον παρατηρήσεις και ζήσεις μ’ αυτόν – και για να γίνει αυτό δεν παίρνει μια ολόκληρη μέρα, μπορεί να πάρει ένα λεπτό ή ένα δευτερόλεπτο για να γνωρίσεις όλη τη φύση του φόβου – αν ζήσεις μαζί του τόσο ολοκληρωτικά, θα ρωτήσεις αναπόφευκτα: Ποια είναι αυτή η ύπαρξη που ζει με το φόβο; Απόσπασμα από το βιβλίο Κρισναμούρτι, Η απελευθέρωση απ’ το άγνωστο (εκδ. Καστανιώτη)
Ο Τζίντου Κρισναμούρτι (11 Μαΐου 1895-17 Φεβρουαρίου 1986) θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους στοχαστές και πνευματικούς δασκάλους όλων των εποχών. Δεν ανέπτυξε καμία φιλοσοφική θεωρία ή θρησκεία, αλλά μίλησε, κυρίως, για πράγματα που αφορούν όλους μας, για τα προβλήματα της ζωής μας στις σύγχρονες κοινωνίες, αλλά και για την ανάγκη του ανθρώπου να ελευθερωθεί από τα εσωτερικά του εμπόδια. Εξήγησε με μεγάλη ακρίβεια τους λεπτούς μηχανισμούς του νου και τόνισε την ανάγκη για στοχασμό και πνευματικότητα στην καθημερινή μας ζωή. Ο Κρισναμούρτι έγραψε τα Γράμματα Σε Μια Νεαρή Φίλη από τον Ιούνιο του 1948 έως το Μάρτιο του 1960, για μια νεαρή φίλη που ήρθε κοντά του πληγωμένη σε σώμα και ψυχή. Στα γράμματα αυτά ξετυλίγεται ολόκληρη η διδασκαλία του, καθώς η επούλωση των πληγών και η διδασκαλία προχωρούν ταυτόχρονα. .doctv.gr
διαβαστε περισσοτερα "O φόβος: Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη ζωή"

Η πυραμίδα της άσκησης για το παιδί!

Η πυραμίδα της άσκησης για το παιδί!

Σε αντιστοιχία με την πυραμίδα της διατροφής, η πυραμίδα της φυσικής δραστηριότητας είναι ένας «έξυπνος» τρόπος απεικόνισης διαφόρων τύπων άσκησης, και ενδεικτικός της συχνότητας με την οποία θα πρέπει αυτές να πραγματοποιούνται από τα παιδιά κατά τη διάρκεια μίας εβδομάδας. Ο σχηματισμός της πυραμίδας δηλώνει ότι προχωρώντας από τη βάση προς την κορυφή, δηλαδή από το μεγαλύτερο εύρος ενός επιπέδου προς το μικρότερο, τόσο μικραίνει ο χρόνος τον οποίο τα παιδιά θα πρέπει να αφιερώνουν στις δραστηριότητες του κάθε επιπέδου.
pyramide physical activity.png
 Οι συστάσεις για φυσική δραστηριότητα και υγεία, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (World Health Organization) αναφέρουν ότι τα παιδιά θα πρέπει να είναι φυσικά δραστήρια για τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα.
Στη βάση της πυραμίδας λοιπόν, βρίσκονται δραστηριότητες, όπως βόλτες με το ποδήλατο, δουλειές σπιτιού (βοήθεια στον κήπο, στο καθάρισμα του σπιτιού κ.α), το «πήγαινε» και «έλα» στο σχολείο με τα πόδια, βόλτες και παιχνίδι στην παιδική χαρά ή στα πάρκα κ.α, οι οποίες θα πρέπει να πραγματοποιούνται σε καθημερινή βάση από τα παιδιά, και είναι εύκολα πραγματοποιήσιμες.
Στο αμέσως επόμενο επίπεδο της πυραμίδας παρουσιάζονται δραστηριότητες, όπως είναι το τρέξιμο, η κολύμβηση, καθώς και όλα τα ομαδικά αθλήματα-παιχνίδια, όπως το ποδόσφαιρο, η καλαθοσφαίριση ή και το κυνηγητό. Με τις δραστηριότητες αυτές συστήνεται τα παιδιά να ασχολούνται 3 έως 5 ημέρες την εβδομάδα. Η ένταση με την οποία θα πρέπει να εκτελούνται ενδείκνυται να είναι τέτοια ούτως ώστε να προκαλεί στα παιδιά λαχάνιασμα, και η διάρκειά τους θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 20 λεπτά συνεχόμενα.
Στο τρίτο επίπεδο της πυραμίδας περιλαμβάνονται ασκήσεις που αυξάνουν τη δύναμη και την ευλυγισία. Για τη μεν δύναμη, οι ασκήσεις (4 με 5 σε αριθμό) θα πρέπει να επαναλαμβάνονται 2 με 3 φορές την εβδομάδα, για τη δε ευλυγισία, θα πρέπει να πραγματοποιούνται σχεδόν καθημερινά, λίγο πριν ή αμέσως μετά από το τέλος της κυρίως φυσικής δραστηριότητας και η διάρκεια της καθεμιάς να είναι τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα.
Τέλος,στην κορυφή της πυραμίδας περιλαμβάνονται οι λεγόμενες καθιστικές δραστηριότητες, με τις οποίες τα παιδιά θα πρέπει να απασχολούνται όσο το δυνατό λιγότερο, ιδανικά μέχρι 1-2 ώρες ημερησίως. Ενδεικτικά αναφέρονται η παρακολούθηση τηλεόρασης, τα βιντεοπαιχνίδια και η ενασχόληση με τον υπολογιστή, δραστηριότητες δηλαδή οι οποίες συντελούν στην ακινησία και την αδράνεια του σώματος, και σε υπερβολικό βαθμό έχουν μακροπρόθεσμα σοβαρές αρνητικές συνέπειες για την υγεία.http://www.boro.gr/
διαβαστε περισσοτερα "Η πυραμίδα της άσκησης για το παιδί!"

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Νέα επιδημία ξεβάφει τα κοράλλια

Νέα επιδημία ξεβάφει τα κοράλλια

Νέα επιδημία ξεβάφει τα κοράλλια

Κλιματικές αλλαγές και το Ελ Νίνιο θερμαίνουν τα νερά αποχρωματίζοντας τα κοράλλια
Η νέα επιδημία αποχρωματίζει και αφήνει ευάλωτα στις ασθένειες τα κοράλλια


 
Μια νέα επιδημία αποχρωματισμού των κοραλλιών βρίσκεται σε εξέλιξη και επεκτείνεται στις θάλασσες της Γης, προειδοποιούν οι επιστήμονες. Η άνοδος της θερμοκρασίας των υδάτων λόγω της κλιματικής αλλαγής, σε συνδυασμό με το εξελισσόμενο έντονο φαινόμενο Ελ Νίνιο, που επίσης θερμαίνει τα νερά, αρρωσταίνει τα κοράλλια, τα οποία όχι μόνο χάνουν τα ωραία χρώματά τους, αλλά τελικά πεθαίνουν.
Ευάλωτα
Τα αποχρωματισμένα κοράλλια είναι πιο ευάλωτα στις πιέσεις του περιβάλλοντος και στις ασθένειες, με συνέπεια να πεθαίνουν πολύ πιο εύκολα. Το 1996 είχε παρατηρηθεί μια ανάλογη επιδημία αποχρωματισμού, που είχε οδηγήσει σε εξαφάνιση περίπου το 16% των κοραλλιών της Γης. Η τωρινή επιδημία, η οποία ανακοινώθηκε επίσημα από την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ με έναρξη στις 8 Οκτωβρίου, είναι η τρίτη στην καταγραμμένη ιστορία.
To πρόβλημα άρχισε το 2014 σε μερικά σημεία του Ειρηνικού και έκτοτε παρατηρείται στους κοραλλιογενείς υφάλους από τη Χαβάη έως την Παπούα Νέα Γουινέα και τις Μαλδίβες. Η ΝΟΑΑ εκτιμά ότι το πρόβλημα αναμένεται να επιδεινωθεί έως τα μέσα του 2016.
Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι στον Ειρηνικό, στον Ινδικό και στον Ατλαντικό Ωκεανό γίνονται λευκοί ο ένας μετά τον άλλο, λες και έχει πλύνει κανείς με ...χλωρίνη τα πολύχρωμα κοράλλια. Έως το τέλος του 2015, η ΝΟΑΑ εκτιμά ότι θα έχει αποχρωματισθεί πάνω από το ένα τρίτο των κοραλλιογενών υφάλων του πλανήτη, πράγμα που ισοδυναμεί με μια καταστροφή σε έκταση άνω των 12.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
«Νιώθουμε σοκ και δέος γι' αυτό που συμβαίνει», δήλωσε ο θαλάσσιος βιολόγος Όβε Χόε-Γκούλντμπεργκ του αυστραλιανού Πανεπιστημίου της Κουίνσλαντ στο Μπρισμπέιν. Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία των ωκεανών πέρυσι ήταν σχεδόν 0,6 βαθμούς Κελσίου μεγαλύτερη από τον μέσο όρο θερμοκρασιών του 20ού αιώνα.http://www.tovima.gr/
διαβαστε περισσοτερα "Νέα επιδημία ξεβάφει τα κοράλλια"