Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

6 λόγοι για να πείτε "όχι" στο σεξ ακόμα και όταν το σώμα σας λέει "ναι"


6 λόγοι για να πείτε "όχι" στο σεξ ακόμα και όταν το σώμα σας λέει "ναι"

6 λόγοι για να πείτε "όχι" στο σεξ ακόμα και όταν το σώμα σας λέει "ναι"


Ναι, το σεξ πρέπει να είναι απόλαυση. Όχι μόνο τη στιγμή της συνεύρεσης, αλλά και μόλις τελειώσει. Για αυτό απέφυγε το σεξ στις εξής περιπτώσεις:
• Είναι παντρεμένος. Mην πας ποτέ για τη θέση της αναπληρωματικής και μην ξεχνάς πως ο γάμος του δεν έχει κανένα πρόβλημα. Και ούτε σκέφτεται να την χωρίσει.
• Είναι το αφεντικό σου. Αν πάει οτιδήποτε στραβά μπορεί να χάσεις τη δουλειά σου.
• Είσαι το αφεντικό του. Αν ανοίξει το στόμα του θα χάσεις την υπόληψή σου στους κοινούς συναδέλφους σας.
• Ο ένας από τους δύο ψάχνει την πραγματική αγάπη και ο άλλος πώς να περάσει την ώρα του.
• Είναι πρώην της φίλης σου. Γιατί να μπείτε σε εξηγήσεις για ένα απλό σεξάκι.
• Είναι ο πρώην σου. Τίποτα καλό δεν θα βγει από αυτή την ερωτική συνεύρεση. Αν το σεξ είναι καλό δεν θα μπορέσεις να το έχεις και την επόμενη μέρα και θα σε γυρίσει στο "πώς να τον ξεπεράσω για δεύτερη φορά".Πηγή: http://www.queen.g
διαβαστε περισσοτερα "6 λόγοι για να πείτε "όχι" στο σεξ ακόμα και όταν το σώμα σας λέει "ναι" "
Blogger Tricks

Ανακαλύψεις που η εποχή τους δεν ήταν έτοιμη να τις δεχθεί

Ανακαλύψεις που η εποχή τους δεν ήταν έτοιμη να τις δεχθεί

Οπως διδάσκουν σε όλα τα σεμινάρια ανάπτυξης καινοτομίας και δημιουργικότητας, η καλοτυχία μιας εφεύρεσης εξαρτάται πολύ από τις υπάρχουσες τεχνολογίες υλοποίησής της και από τη συγκυρία κορύφωσης του ενδιαφέροντος για αυτά που προσφέρει. Επίσης, όπως γνωρίζουμε από την Ιστορία, στο πρώτο συγκαταλέγεται και η υποδοχή που θα της επιφυλάξουν οι ήδη αναγνωρισμένοι επαΐοντες του συγκεκριμένου επιστημονικού τομέα, ενώ στο δεύτερο οι κρατούσες οικονομικοπολιτικές συνθήκες.Θα δούμε λοιπόν σε αυτό το τελευταίο μέρος του ταξιδιού μας στον κόσμο των εφευρέσεων κάποια παραδείγματα ανακαλύψεων που «δεν ευτύχησαν έγκαιρα». Αλλες διότι αμφισβητήθηκαν έντονα από τους ομοτέχνους και άλλες διότι η υλοποίησή τους δεν βρήκε τη χρυσή τομή κόστους/απόδοσης. Είναι εφευρέσεις που μπορείς να τις κατατάξεις στις ανεδαφικές, τις παρεξηγημένες, τις ατελέσφορες... ή γενικά στις «πριν την ώρα τους». Το βέβαιο είναι ότι η επιτυχής πραγμάτωσή τους θα άλλαζε τότε, ή άλλαξε κατοπινά, ή θα αλλάξει αύριο τον κόσμο μας.
O εφευρέτης του ηλεκτρισμού που... δεν το είπε
Η Βιομηχανική Επανάσταση ξεκίνησε στην Αγγλία, βεβαίως βεβαίως, αλλά τους καρπούς της έδρεψε κυρίως η Αμερική, που δεν είχε τις αγκυλώσεις σεβάσμιων επιστημόνων ή τα καβούρια χρηματοδότησης προκλητικών εφευρέσεων. Χαρακτηριστικές της συντηρητικής στάσης του βρετανικού επιστημονικού κατεστημένου ήταν οι αντιδράσεις του πασίγνωστου βρετανού φυσικομαθηματικού λόρδου Κέλβιν (1824-1907) για τις εφευρέσεις του ραδιοφώνου και του αεροπλάνου: για το πρώτο είπε ότι «δεν έχει κανένα μέλλον» και για το δεύτερο ότι «οι βαρύτερες από τον αέρα μηχανές πτήσης είναι αδύνατες». Κι όμως: μισό αιώνα πριν ένας συμπατριώτης του είχε ανακαλύψει πολλά από αυτά που θα άλλαζαν τον κόσμο του 19ου αιώνα. Αλλά ήταν τόσο μυστικοπαθής ώστε οι ανακαλύψεις του να γίνουν γνωστές με έναν αιώνα καθυστέρησης.
Ο Χένρι Κάβεντις (Henry Cavendish, 1731-1810) ήταν όχι μόνο γόνος αριστοκρατικών οικογενειών αλλά και πιθανότατα ο πλουσιότερος Βρετανός της εποχής του. Ωστόσο ήταν τόσο κοσμοφοβικός ώστε να επικοινωνεί με τους υπηρέτες του με... χαρτάκια και, φυσικά, να μην κοινοποιεί στην επιστημονική κοινότητα τα ευρήματά του. Στη μόνη του δημοσίευση, το «Περί πλασματικών αερίων» («On Factitious Airs»,1766), εμπεριεχόταν η ανακάλυψη του υδρογόνου. Ο Γάλλος Αντουάν Λαβουαζιέ τη διάβασε και επανέλαβε το πείραμα του Κάβεντις, παίρνοντας τελικά τη σχετική δόξα. Τα όσα άλλα είχε ανακαλύψει ο Κάβεντις παρέμειναν μυστήριο ως και τον θάνατό του. Μόνο στα τέλη του 19ου αιώνα ο γνωστός θεμελιωτής της Δυναμικής θεωρίας του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, Τζέιμς Μάξγουελ, αναψηλάφησε τις σημειώσεις του θανόντος, για να διαπιστώσει ότι ο περίεργος εκείνος άνθρωπος υπήρξε ένας φωστήρας που είχε ανακαλύψει πολύ νωρίτερα την έννοια του ηλεκτροστατικού δυναμικού, τη σχέση ανάμεσα στο ηλεκτρικό δυναμικό και στο ηλεκτρικό ρεύμα (κατοπινός Νόμος του Ωμ), την έννοια της διηλεκτρικής σταθεράς ενός υλικού, τον νόμο αντίστροφου τετραγώνου για την εξάρτηση της ηλεκτροστατικής δύναμης από την απόσταση (κατοπινός Νόμος του Coulomb), τους νόμους κατανομής του ρεύματος σε παράλληλα κυκλώματα (κατοπινές γέφυρες Wheatstone), καθώς και το ότι ήταν ο πρώτος που υπολόγισε τη μέση πυκνότητα της Γης και τη χημική σύσταση της ατμόσφαιρας.    
Η τηλε-ενέργεια του Τέσλα
Το να είσαι πρωτοπόρος στην επιστήμη σου δεν σε εντάσσει απαραίτητα στην κατηγορία των εμπνευσμένων εφευρετών. Για παράδειγμα, ο Αϊνστάιν είχε δηλώσει για την πυρηνική ενέργεια, το 1932, ότι «δεν υπάρχει ούτε καν η ελάχιστη ένδειξη ότι είναι επιτεύξιμη. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι το άτομο μπορεί να διασπαστεί κατά βούληση». Αντιθέτως, ο Σέρβος Νίκολα Τέσλα (Nicholas Tesla) υπήρξε μάλλον ο μόνος μετά τον Αρχιμήδη και τον Λεονάρντο Ντα Βίτσι άνθρωπος που συνδύασε στον ύψιστο βαθμό τον οραματισμό με το ταλέντο του «πολυμήχανου εφευρέτη». Το απέδειξε με τις πάμπολλες εφευρέσεις του στα πεδία των ηλεκτρικών δικτύων και της ασύρματης επικοινωνίας, αλλά και με εφευρέσεις που... τον δικαίωσαν πολλά χρόνια μετά τον θάνατό του: Στην έκθεση του Σικάγου του 1893 - στην ίδια εκείνη έκθεση όπου επιδείχθηκε ηλεκτρικό αυτοκίνητο - ο Τέσλα όχι μόνο την ηλεκτροδότησε με εναλλασσόμενο ρεύμα αλλά και επέδειξε τηλεμετάδοση ηλεκτρικής ενέργειας (ηλεκτροδυναμική επαγωγή) ανάβοντας ασύρματα λαμπτήρες φωσφόρου. Πέρασαν επτά δεκαετίες χωρίς κανείς να αξιοποιήσει αυτό το εύρημα, μέχρι που το 1964 ο Αμερικανός William Brown τηλεκατηύθυνε ένα ελικοπτεράκι που φορτιζόταν με εκπομπή μικροκυμάτων από απόσταση ενός μιλίου. Το 2007 ομάδα ερευνητών του ΜΙΤ άναψε ασύρματα έναν γλόμπο των 60 βατ από απόσταση δύο μέτρων και το 2008 η Intel επανέλαβε το επίτευγμα. Το 2009 η Sony επέδειξε συσκευή τηλεόρασης που τροφοδοτούνταν ασύρματα με ρεύμα, σε απόσταση μισού μέτρου από την πρίζα. Το 2012 η τεχνολογία ασύρματης φόρτισης (DNA) προστέθηκε σε πολλά μοντέλα κινητών τηλεφώνων.
Ωστόσο, το όραμα του Τέσλα δεν περιοριζόταν στην τροφοδοσία συσκευών. Εκείνος έψαχνε για μια συνολική και δωρεάν ενεργειακή λύση για τον πλανήτη. Πέντε χρόνια μετά την επίδειξη της ηλεκτροδυναμικής επαγωγής, εμφάνισε στο γραφείο του μια μυστήρια ατμοκίνητη συσκευή (Tesla oscillator). Οταν την ενεργοποίησε, το γραφείο του, το κτίριο ολόκληρο, αλλά και τα γύρω κτίρια άρχισαν να δονούνται. Ο Τέσλα πήρε το σφυρί και κατέστρεψε τη συσκευή λέγοντας στους υπαλλήλους του ότι αν αφηνόταν ανεξέλεγκτη αυτή η εφεύρεση θα έφερνε την καταστροφή του κόσμου από σεισμούς. To 1917 δημοσίευσε άρθρο στο περιοδικό «Electrical Experimenter» όπου ισχυριζόταν ότι μέσω υψίσυχνων ακτίνων θα μπορούσαν μελλοντικά να εντοπίζουν υποβρύχια στον ωκεανό και να βλέπουν τη θέση τους σε φωσφορίζουσα οθόνη. Δεν είχε τότε την απαραίτητη τεχνολογία για να υλοποιήσει κάτι τέτοιο, αλλά στη δεκαετία του '30, όταν είδε την απειλητική άνοδο των Ναζί, επανήλθε προτείνοντας στο αμερικανικό Πεντάγωνο τη δημιουργία μιας ασπίδας αεράμυνας από «ακτίνες θανάτου». Οι ακτίνες αυτές θα αντλούσαν ενέργεια από την ιονόσφαιρα. Το Πεντάγωνο απέρριψε την «τρελή ιδέα» και ο Τέσλα πέθανε το 1943 πάμπτωχος και καταφρονημένος. Αμέσως μετά τον θάνατό του, πράκτορες του FBI κατέσχεσαν τα αρχεία του. Πενήντα χρόνια μετά, το 1993, ένα δάσος κεραιών άρχισε να χτίζεται στην Αλάσκα, με σκοπό τα πειράματα μικροκυματικής διέγερσης της ιονόσφαιρας. Κατά τη λειτουργία του - ως τον Μάιο 2014 που ανακοινώθηκε ότι θα κλείσει οριστικά - θέριεψαν οι φήμες ότι οι συντονισμένες εκπομπές μικροκυμάτων του που ανακλώνταν στην ιονόσφαιρα ευθύνονταν για μεγασεισμούς σε διάφορα σημεία του πλανήτη...  
Ηλεκτρικό αυτοκίνητο ετών… 133!
Η μεγαλύτερη «παράπλευρη απώλεια» της Βιομηχανικής Επανάστασης υπήρξε η τεράστια συμβολή των καυσαερίων στη ραγδαία κλιματική αλλαγή που βιώνουμε σήμερα. Βεβαίως, τώρα, έχουμε επιτέλους υβριδικά ή και πλήρως ηλεκτρικά αυτοκίνητα να παράγονται από τις αυτοκινητοβιομηχανίες, αλλά μήπως το κακό που έχει ήδη συμβεί μπορούσε να έχει αποφευχθεί;
Η απάντηση είναι «ναι», όσο και αν σας ακούγεται απίστευτο: Το 1881, ο Γάλλος Charles Jeantaud κατασκεύασε το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Τον μιμήθηκε το 1884 ο Βρετανός Thomas Parker και στη συνέχεια οι Αμερικανοί N. S. Possons (1886), William Morrison (1890), John Lambert (1891). Καταλυτική υπήρξε η επίδραση της έκθεσης «World's Colombian Exposition» του 1893, στο Σικάγο, που εισήγαγε τον ηλεκτρισμό στο ευρύ κοινό. Στην έκθεση εκείνη παρουσιάστηκε το ηλεκτρικό αυτοκίνητο του Morrison και, αμέσως μετά, αρκετοί κατασκευαστές βάλθηκαν να σχεδιάσουν τα δικά τους ηλεκτρικά μοντέλα. Μεταξύ αυτών ο Henry Ford, σε σύμπραξη με τον γνωστό εφευρέτη Thomas Edison. Ωστόσο το 1901 συνέβη κάτι που ανέτρεψε την όλη πορεία ανάπτυξης και υιοθέτησης της ηλεκτροκίνησης: ανακαλύφθηκαν στο Τέξας τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου, που έκαναν την προοπτική των ντιζελοκίνητων αυτοκινήτων δραματικά πιο φθηνή. Το αποτέλεσμα ήταν τα τελευταία 2.000 ηλεκτρικά αυτοκίνητα να παραχθούν το 1920. Για τα επόμενα 100 χρόνια ο «μαύρος χρυσός» παρέμεινε ο νικητής.
Από το «φρενόμετρο» ως τον «Braindriver»
Το 1907 μια απίθανη συσκευή εμφανίστηκε στο Λονδίνο υπό το όνομα Lavery Electric Automatic Phrenometer. Ο εφευρέτης της ισχυριζόταν ότι «διαβάζοντας το κρανίο σε 28 σημεία» μπορούσε να σκιαγραφήσει - μέσα σε 30 δευτερόλεπτα - τα μυστικά της προσωπικότητας του εξεταζομένου. Μπορεί η όλη ιστορία να ήταν μια καλοστημένη απατεωνιά, αλλά δείχνει το πόσο νωρίς θέριεψε η εμφάνιση του ηλεκτρισμού τις ελπίδες των ανθρώπων για εξιχνίαση και βελτίωση των εγκεφαλικών λειτουργιών. Το 1912, για παράδειγμα, ο Τέσλα πήρε την άδεια του γενικού επόπτη των σχολείων της Νέας Υόρκης να καλωδιώσει τους τοίχους τάξεων και να υποβάλει τους μαθητές σε ελάχιστης ισχύος υψίσυχνα ηλεκτρικά κύματα προκειμένου να βελτιώσει τη νοητική τους λειτουργία. Ωστόσο το πείραμα δεν υλοποιήθηκε τελικά, οπότε δεν γνωρίζουμε αν κάποια παιδιά θα γίνονταν εξυπνότερα.

Μισό αιώνα μετά ο επικεφαλής των ερευνών για τη σχιζοφρένεια στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Tulane, δρ Robert Galbraith Heath, έκανε το επόμενο μεγάλο βήμα: φύτεψε 125 ηλεκτρόδια στον εγκέφαλο ενός ασθενούς και γιάτρεψε την κατάθλιψή του. Το κατόρθωμα αυτό επαναλήφθηκε με αρκετούς ασθενείς κατάθλιψης. Αλλά τότε, το 1962, ο καλός γιατρός δέχθηκε την επίσκεψη της CIA, που του ζήτησε να συνεργαστεί μαζί της για το αντίστροφο: να εξετάσει αν η διαχείριση των κέντρων πόνου στον εγκέφαλο μπορεί να συμβάλει στην επιτυχή ανάκριση. Ο Heath αρνήθηκε και η συνέχεια των ερευνών του αγνοείται.
Το θέμα της άμεσης αλληλεπίδρασης ηλεκτρισμού-εγκεφάλου επανέρχεται κατά περιόδους από τότε όχι μόνο στον ιατρικό τομέα αλλά και στον στρατιωτικό (για τον αμεσότερο δυνατό χειρισμό πολύπλοκων συστημάτων) και σε εκείνον του χειρισμού βιντεοπαιχνιδιών. Οι πιο γνωστές στο ευρύ κοινό εφαρμογές προέρχονται ακριβώς από τον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών. Και, αξιοποιώντας μια τέτοια εγκεφαλική κάσκα παιχνιδιού της αμερικανικής εταιρείας Emotiv, o καθηγητής Τεχνητής Νοημοσύνης στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, Raul Rojas, δημιούργησε το 2011 τον «BrainDriver»: μια κάσκα που επιτρέπει την οδήγηση αυτοκινήτου... χωρίς τιμόνι. Η εγκεφαλογραφική κάσκα διαβάζει τις εντολές κατευθείαν από τον εγκέφαλο του οδηγού και τις μετατρέπει σε κατάλληλα ηλεκτρικά σήματα για τα υποσυστήματα του αυτοκινήτου. Οι προεκτάσεις εφαρμογών τηλεκατεύθυνσης που μπορούμε να σκεφθούμε είναι σίγουρα πάμπολλες στον ήδη δαιδαλώδη κόσμο μας. Εκείνη όμως που θα άγγιζε το «θαύμα» θα ήταν μια κάσκα που θα διόρθωνε τις συνάψεις στα αυτιστικά παιδιά ή τη χαμένη μνήμη στους υπερηλίκους.   
Οι ιπτάμενοι άνθρωποι
Πολύ μετά τον μύθο του Ικαρου, στην εποχή του Πυθαγόρα, οι Ελληνες μιλούσαν για έναν φίλο του από την Υπερβορεία, τον Αβαρι, που πετούσε όπου ήθελε στη Γη, πάνω σε ένα βέλος. Οι χιλιετίες πέρασαν χωρίς κανένας άλλος να επαναλάβει τέτοιον άθλο, ώσπου το 1919 ο ρώσος εφευρέτης Αλεξάντρ Φιοντόροβιτς Αντρέγεφ βάλθηκε να φτιάξει μια συσκευή... ατομικής πυραυλομετακίνησης. Παρά το ότι προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να πάρει τα πνευματικά δικαιώματα μιας τέτοιας εφεύρεσης, δεν έγινε γνωστή καμία υλοποίησή της. Με σιγουριά κάτι τέτοιο επιτεύχθηκε το 1958 από την κατασκευάστρια στρατιωτικού υλικού Thiokol, το 1959 από την Aerojet General Corp. και το 1960 από την Bell - όλες αμερικανικές. Εγιναν αρκετές δοκιμές, με επιχορήγηση του Πενταγώνου, αλλά η πρώτη πραγματικά αδέσμευτη πτήση έγινε μία εβδομάδα μετά τη διαστημική πτήση του Σοβιετικού Γκαγκάριν, στις 20 Απριλίου 1961, κοντά στους καταρράκτες του Νιαγάρα, από την Bell. H πτήση κρίθηκε επιτυχής, αλλά ο στρατός απογοητεύθηκε: διάρκεια μόλις 13 δευτερόλεπτα, ταχύτητα 55 χλμ./ώρα, κατανάλωση 19 λίτρα καυσίμου για απόσταση μόλις 35 μέτρων. Εκτοτε έχουν υπάρξει πολλές παρόμοιες προσπάθειες ιδιωτών κατασκευαστών, με κάπως καλύτερες επιδόσεις, αλλά οι μόνες εφαρμογές αυτής της τεχνολογίας υπήρξαν σε διαστημικούς περιπάτους αστροναυτών και σε ταινίες του Χόλιγουντ. Το δε κόστος παρέμενε απαγορευτικό για τους κοινούς θνητούς: 250.000 δολάρια μόνο η συσκευή. Η μόνη αισθητή μείωση του κόστους (στα 6.000 δολάρια, ως κιτ) επήλθε από την εταιρεία Zapata Racing, η οποία κατασκευάζει ένα μοντέλο υδροσκί, που παίρνει ενέργεια από ένα κανονικό jet-ski, με το οποίο είναι διαρκώς συνδεδεμένο.
Εφέτος η νεοζηλανδική Martin Aircraft παρουσίασε ένα μοντέλο που διεκδικεί συμβόλαια από τον στρατό και τις υπηρεσίες διάσωσης: το Μartin Jetpack έχει εμβέλεια 30 χλμ. με ταχύτητα 74 χλμ./ώρα, αλλά βασίζεται σε πετρελαιοκίνητες προπέλες (έχει άδεια ελαφρού αεροσκάφους) και κοστίζει 150.000-250.000 δολάρια. 
ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ: Ο... δαίμων του Τζέιμς Μποντ «χτύπησε» τις «μεγάλες ανακαλύψεις από ατύχημα» στο BHMAScience στις 10.8.2014 μετατρέποντας τον Αλεξάντερ Φλέμινγκ σε Ιαν!http://www.tovima.gr
διαβαστε περισσοτερα "Ανακαλύψεις που η εποχή τους δεν ήταν έτοιμη να τις δεχθεί"

Πόνος στον καρπό;

Πόνος στον καρπό;

Έχει ιδιαίτερη «αδυναμία» στις μεσήλικες γυναίκες, αφού τις «χτυπά» πέντε με έξι φορές συχνότερα απ' ό,τι τους άνδρες. Καταδιώκει όσους κάνουν χειρωνακτικές εργασίες αλλά και τους οπαδούς της τεχνολογίας. Ο λόγος για το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα, γνωστό στους λάτρεις της τεχνολογίας και ως νόσος του... ποντικιού, που αποτελεί την πλέον συχνή πάθηση που ταλαιπωρεί εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο. Θύματά του είναι πολλές νοικοκυρές, όσοι κάνουν χειρωνακτικές εργασίες αλλά και όσοι επιβαρύνουν τα χέρια τους στη διάρκεια της ημέρας.
Το σύνδρομο εμφανίζεται συχνότερα στις εγκύους, τους διαβητικούς, τους ρευματοπαθείς και τους νεφροπαθείς. Εκδηλώνεται με μουδιάσματα και υπαισθησία στα πρώτα τρία με τέσσερα δάκτυλα - κυρίως τη νύχτα (πρώτες πρωινές ώρες). Στα τελευταία στάδια εκδηλώνεται με μυϊκή αδυναμία παλάμης και κυρίως ατροφίας των μυών της βάσης του αντίχειρα, ενώ ο ασθενής δεν μπορεί να πιάσει αντικείμενα (πτώση αντικειμένων απ' το χέρι). Μέχρι πριν από 15 χρόνια το σύνδρομο αντιμετωπιζόταν με ανοιχτό χειρουργείο, κατά τη διάρκεια του οποίου γινόταν τομή 7-8 εκατοστών. Αργότερα εμφανίσθηκε η ελάχιστα επεμβατική (mini-open) ανοικτή μέθοδος με μικρότερη τομή 3-5 εκατοστών και τελικά σήμερα επικρατεί στο δυτικό κόσμο η ενδοσκοπική διάνοιξη (τομή 1-2 εκατ.).
Ενα από τα μειονεκτήματα είναι ότι πρέπει να κοπούν όλα τα ανατομικά στρώματα της παλάμης από το δέρμα, υποδόριο, μύες μέχρι και τον παλαμιαίο σύνδεσμο, ενώ στην ενδοσκοπική μέθοδο κόβουμε μόνο τον σύνδεσμο. Επίσης ο χρόνος αποκατάστασης του χεριού είναι περίπου τέσσερις εβδομάδες (στις δύο εβδομάδες κόβουμε τα ράμματα), ενώ στην ενδοσκοπική μέθοδο ο χρόνος ανάρρωσης είναι μία εβδομάδα. ΠΗΓΗ: iatropedia.gr
διαβαστε περισσοτερα "Πόνος στον καρπό; "

Έρευνα : Σε ποια ηλικία ξεκινούν το σεξ τα ελληνόπουλα;

Έρευνα : Σε ποια ηλικία ξεκινούν το σεξ τα ελληνόπουλα;

Μελέτη της Μονάδας Εφηβικής Υγείας του νοσοκομείου Παίδων Αγία Σοφία αποκάλυψε ότι το 20% των εφήβων έως 16 ετών έχει σεξουαλικές επαφές. Σε δείγμα 529 εφήβων της Αττικής, το 20% μέχρι τα 16 χρόνια έχει ξεκινήσει την σεξουαλική ζωή τους. Μάλιστα το 44,3% ξεκίνησε στην ηλικία των 14 ετών , το 33% στα 15 ενώ το ποσοστό είναι μικρότερο στα 16 (2,3%) έναντι των 12 και 13 ετών (5,7% και 10,2%) 
«Το σώμα στην εφηβεία γίνεται θέατρο εκτόνωσης διεγέρσεων και συναισθημάτων μέσα από την κίνηση, τη δράση, τον χορό. Από την άλλη οι έντονες σωματικές αισθήσεις (κολύμπι, χορός, φλερτ) και η εικόνα σώματος που "στολίζεται" με τα καλοκαιρινά φετίχ, συντελούν επίσης στη συνθήκη αφύπνισης της εφηβικής σεξουαλικότητας» αναφέρει η συνεργάτιδά μας κυρία Τζένη Σουμάκη Παιδοψυχίατρος, Επιστημονικά Υπεύθυνη Διαγνωστικής και Θεραπευτικής Μονάδας για το Παιδί και τον Έφηβο Σπ. Δοξιάδης, «το σώμα στην εφηβεία μέσω μιας σειράς βιολογικών και ψυχολογικών μηχανισμών υφίσταται διαφοροποιήσεις. Έτσι προκύπτουν τα χαρακτηριστικά του φύλου που διαμορφώνουν την εικόνα του.Θυμηθείτε ότι περάσατε κι εσείς ανάλογες φάσεις. Είναι απλώς μια φάση ακόμα -ίσως η καλύτερη- που οδηγεί στην ολοκλήρωση της ταυτότητας. Εμπιστευθείτε τα παιδιά σας και τις αρχές που τους δώσατε».
Η κυρία Σουμάκη δίνει τις παρακάτω συμβουλές προς τους γονείς:
1. Μη φοβάστε τόσο τη σεξουαλικότητα!
2. Θυμηθείτε ότι περάσατε κι εσείς ανάλογες φάσεις
3. Είναι απλώς μια φάση ακόμα (ίσως η καλύτερη) που οδηγεί στην ολοκλήρωση της ταυτότητας
4. Εμπιστευθείτε τα παιδιά σας και τις αρχές που τους δώσατε.http://www.boro.gr
διαβαστε περισσοτερα "Έρευνα : Σε ποια ηλικία ξεκινούν το σεξ τα ελληνόπουλα; "

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

Θα σε εκπλήξουμε! 7 απροσδόκητα πράγματα που οι άντρες βρίσκουν σέξι


Θα σε εκπλήξουμε! 7 απροσδόκητα πράγματα που οι άντρες βρίσκουν σέξι

Θα σε εκπλήξουμε! 7 απροσδόκητα πράγματα που οι άντρες βρίσκουν σέξι

1. Ο ιδρώτας. Μπορεί και μόνο η λέξη να σου ακούγεται... ανθυγιεινή αλλά οι άντρες το βρίσκουν απίστευτα ερεθιστικό. Το μόνο που βλέπουν είναι μια φυσική λάμψη και μάλλον έχει να κάνει με πρωτόγονα ένστικτα.
2. Όταν τεντώνεσαι. Είτε σε βλέπει να το κάνεις το πρωί λίγο πριν σηκωθείς από το κρεβάτι είτε μετά το γυμναστήριο το stretching είναι ο κρυπτονίτης των αγοριών. Βρίσκουν μοναδικά σέξι σε μια γυναίκα να χαλαρώνει τους μυς της.
3. Όταν θυμώνεις. Δεν υπάρχει καμία επιστημονική εξήγηση γιατί οι άντρες λατρεύουν τις θυμωμένες γυναίκες. Δεν είναι κάτι που μπορούμε να κατανοήσουμε. Πιθανόν επειδή όταν η γυναίκα όταν θυμώνει παύει να είναι ευάλωτη και δείχνει ανεξάρτητη.
4. Ακατάστατα μαλλιά. Εσύ μπορεί να ξοδεύεις ώρα στον καθρέφτη για να ισιώσεις και να φτιάξεις τα μαλλιά σου για να βγεις έξω, αλλά το άλλο φύλο σε προτιμά με το look "μόλις σηκώθηκα από το κρεβάτι" για προφανείς λόγους!
5. Τα Baseball καπέλα. Ειδικά αν το καπέλο είναι της αγαπημένης τους ομάδας. Το αθλητικό στιλ και γενικά το ντύσιμο με T – shirt τους ανάβει.
6.  Το να τρως σέξι. Οι μπανάνες δεν είναι σέξι. Οι άντρες όταν τρώνε μπανάνες δεν είναι σέξι. Οι γυναίκες όταν τρώνε μπανάνες...ξαφνικά πολύ σέξι. Γενικά όταν τρως αργά και σέξι οι άντρες βάζουν το μυαλό τους στο πονηρό.
7. Το να ξέρεις κάποιο μουσικό όργανο. Δεν έχει καμία σημασία ποιο. Αλλά σε κάνει 10 φορές πιο καυτή στα μάτια τους. Ανεξήγητο επίσης.Πηγή: http://www.queen.gr
διαβαστε περισσοτερα "Θα σε εκπλήξουμε! 7 απροσδόκητα πράγματα που οι άντρες βρίσκουν σέξι "

Αμπελος: η μυθική συνοδοιπόρος μας

Αμπελος: η μυθική συνοδοιπόρος μας

Δύσκολο να προσδιοριστεί η ακριβής χρονική στιγμή που ο άνθρωπος συνάντησε την άμπελο, αλλά καθόλου δύσκολο να φανταστεί κανείς την ευχάριστη έκπληξή του όταν δοκίμασε τους υπόξινους τότε καρπούς της. Αρρηκτα δεμένη με το ανθρώπινο είδος, η καλλιέργεια της αμπέλου στη χώρα μας αποκαλύπτεται από τους μύθους, τις παραστάσεις σε αγγεία και νομίσματα, τα αρχαιολογικά ευρήματα-απομεινάρια της παραγωγής κρασιού. Σήμερα η επιστημονική έρευνα έχει καταδείξει την προέλευση του φυτού από τον Καύκασο, ενώ δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Μινωίτες μετέδωσαν τη γνώση της καλλιέργειας της αμπέλου (την οποία πιθανότατα παρέλαβαν από τους Αιγυπτίους ή/και τους Μεσοποτάμιους) τόσο στην ηπειρωτική Ελλάδα όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Δεν είναι ένα οποιοδήποτε φυτό η άμπελος: είναι καπριτσιόζα! Αλλα κάνει σε τούτο το έδαφος και άλλα στο γειτονικό. Για να ανθίσει και να καρπίσει πρέπει να βρίσκεται σε ισορροπία, μέρος της οποίας είναι και ο αμπελουργός. Ο οποίος πρέπει να ξέρει να ερμηνεύει τα σημάδια που του δίνει το φυτό. Για αιώνες η αμπελουργία ήταν εμπειρική. Βαθμηδόν η επιστήμη τής πρόσφερε το θεωρητικό υπόβαθρο δίνοντας εξήγηση στις παρατηρήσεις των αμπελουργών. Με αφορμή το βιβλίο «Αμπελουργία» του καθηγητή κ. Μανόλη Σταυρακάκη, στο οποίο περικλείεται όλη η γνώση για την καλλιέργεια της αμπέλου, κάνουμε σήμερα ένα ταξίδι από τον μύθο ως... το ποτήρι μας!

Την όμορφη Σεμέλη, κόρη του Κάδμου, βασιλιά της Θήβας, ερωτεύτηκε σφοδρά ο Δίας και η για πολλοστή φορά πληγωμένη Ηρα αποφάσισε να εκδικηθεί. Επεισε την κυοφορούσα Σεμέλη να ζητήσει από τον Δία να αποδείξει την αγάπη του παρουσιαζόμενος μπροστά της με όλη τη θεϊκή πανοπλία, συμπεριλαμβανομένων των κεραυνών και των αστραπών. Κάρβουνο έγινε η Σεμέλη, αλλά ο Δίας πρόλαβε να σώσει το έμβρυο, που το τοποθέτησε στον μηρό του ώσπου να ολοκληρωθεί η ανάπτυξή του. Ανοιξη ήταν όταν ο Διόνυσος «βλάστησε» από τον μηρό του πατέρα του.


Ο συγγραφέας κ. Μανόλης Σταυρακάκης

«Με τον ίδιο αυτόν τρόπο εκβλαστάνει ο λανθάνων οφθαλμός την άνοιξη από το γόνατο της κληματίδας δίδοντας νέα ζωή στην άμπελο» διαβάζουμε στο βιβλίο «Αμπελουργία» του καθηγητού Αμπελολογίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μανόλη Σταυρακάκη, η έκδοση του οποίου έδωσε αφορμή για το σημερινό άρθρο μας.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η οινοφόρος άμπελος (Vitis vinifera) ενέπνευσε πολλούς μύθους: με καταγωγή από τον Καύκασο (όπως αποδεικνύουν συγκριτικές μελέτες του DNA διαφόρων ποικιλιών), το φυτό καλλιεργείται στην Ευρώπη από τη Νεολιθική Εποχή, ενώ δεν είναι καθόλου δύσκολο να φανταστεί κανείς τον κυνηγό-τροφοσυλλέκτη πρόγονό μας να ανακαλύπτει την άγρια άμπελο με τους υπόξινους καρπούς και να την αναζητεί στις περιπλανήσεις του.
Στη χώρα μας η συστηματική καλλιέργεια της αμπέλου φαίνεται ότι διαδόθηκε μέσω των Μινωιτών, στους οποίους έφτασε πιθανότατα από την Αίγυπτο και τη Μεσοποταμία. Δεύτερο κομβικό σημείο για τη διάδοση της καλλιέργειας της αμπέλου στην ηπειρωτική Ελλάδα φαίνεται ότι είναι η Νάξος, αφού σύμφωνα με τον μύθο ο εξ Ανατολάς ερχόμενος Διόνυσος συνάντησε εδώ την Αριάδνη, με την οποία έκανε πολλά παιδιά. Ανάμεσα σε αυτά και ο Στάφυλος (που δίδαξε στους Ελληνες την τεχνική της καλλιέργειας της αμπέλου) και ο Οινοποίων (που με τη σειρά του τους δίδαξε την οινοποίηση).
Για τον κ. Σταυρακάκη η Αριάδνη (η οποία, σύμφωνα με τον μύθο, ακολούθησε τον Θησέα και παρέμεινε στη Νάξο έπειτα από θεϊκή εντολή ή δική της επιθυμία) δεν μπορεί παρά να είναι η κληματίδα που ήρθε από τη Μινωική Κρήτη: «Ισως το πολύτιμο λάφυρο που πήρε ο Θησέας από τον Μίνωα δεν ήταν η Αριάδνη, ή δεν ήταν μόνο η Αριάδνη, αλλά και μοσχεύματα αμπέλου (κληματίδες), μερικά από τα οποία δώρισε στους Ναξιώτες για τη φιλοξενία που του πρόσφεραν» σημειώνει στο βιβλίο του. Εξίσου σημαντική για τη διάδοση της διονυσιακής λατρείας και της αμπελοκαλλιέργειας εκτιμάται ότι υπήρξε και η Θράκη, όπως μαρτυρούν οι λαξευμένοι στον βράχο ληνοί της Μαρώνειας, που προμήθευε τον περίφημο Ισμαρικό οίνο στους Ελληνες που είχαν εκστρατεύσει κατά της Τροίας.
Οποια και αν ήταν η διαδρομή, πάντως, το ταξίδι των κρητικών ποικιλιών της αμπέλου συνεχίστηκε για χιλιετίες και από την Ελλάδα μεταφέρθηκε στη Δύση μέσω της Νότιας Ιταλίας, της Σικελίας και της Νότιας Γαλλίας. Στην πραγματικότητα, μέχρι που η αμερικανικής προέλευσης φυλλοξήρα να σαρώσει τον ευρωπαϊκό αμπελώνα στα μέσα του 19ου αιώνα, όλα τα ευρωπαϊκά αμπέλια είχαν προκύψει από διασταυρώσεις τοπικών ποικιλιών με τις κρητικές. «Η αφίδα αυτή καθόρισε τη μορφή των παραγωγικών αμπελώνων της Ευρώπης μετά την εισβολή της το 1864 στη Γαλλία (στην Ελλάδα το 1898) σε βαθμό ώστε να αναφερόμαστε στην προ- και μετα-φυλλοξηρική αμπελουργία» επεσήμανε ο κ. Σταυρακάκης μιλώντας στο «Βήμα» και προσέθεσε: «Στους έλληνες αμπελουργούς η φυλλοξήρα ταυτίστηκε με την απόλυτη καταστροφή, όχι μόνο αμπελουργικά αλλά και οικονομικά».  
Μετα-φυλλοξηρική αμπελουργία

Η φυλλοξήρα είναι ένα έντομο με δύο «πρόσωπα». Εμφανίζει, δηλαδή, διπλό βιολογικό κύκλο με δύο βασικές μορφές: τη ριζόβια και τη φυλλόβια. Η πρώτη προσβάλλει το ριζικό σύστημα, η δεύτερη το φύλλωμα. Οπως εξήγησε ο κ. Σταυρακάκης, «η φυλλοξήρα είναι ένα ολοπαράσιτο, εξαρτάται πλήρως από τον ξενιστή της και πεθαίνει όταν πεθάνει κι αυτός. Στη διάρκεια της εξέλιξης η φυλλοξήρα ανέπτυξε μια συμβιωτική σχέση με τις αμερικανικές ποικιλίες αμπέλου: αυτές έγιναν ανθεκτικές στη ριζόβια μορφή της φυλλοξήρας παραμένοντας ευαίσθητες στη φυλλόβια. Με άλλα λόγια, βρέθηκε μια συνθήκη που συνέφερε και το έντομο (που περιορίστηκε μεν στα φύλλα αλλά εξασφάλισε τη ζωή του διατηρώντας στη ζωή τον ξενιστή του) και τον ξενιστή (που θυσίαζε τα φύλλα του αλλά όχι τις ρίζες του)».Βεβαίως, όταν η φυλλοξήρα ενέσκηψε στην Ευρώπη, οι ευρωπαϊκές ποικιλίες αμπέλου που ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν έρθει σε επαφή με το παράσιτο αυτό υπέκυψαν. Μέσα σε λίγα χρόνια το παράσιτο κατέστρεψε εκατομμύρια στρέμματα αμπελώνων αρχικά στη Γαλλία και ακολούθως στην Ιταλία και στην Ισπανία. Σήμερα, όπως εξηγεί ο κ. Σταυρακάκης, «τα αμερικανικά είδη αμπέλου και τα υβρίδιά τους (τα γνωστά υποκείμενα) παραμένουν ανθεκτικά στη ριζόβια μορφή της φυλλοξήρας και ευαίσθητα στη φυλλόβια μορφή. Αντίθετα, τα ευρωπαϊκά αμπέλια (ποικιλίες του Vitis vinifera) παρουσιάζουν μηδενική αντοχή στη ριζόβια μορφή, ενώ είναι ανθεκτικά στη φυλλόβια μορφή της. Ετσι για την αντιμετώπισή της εφαρμόστηκαν δύο μέθοδοι: η διασταύρωση  αμερικανικών ειδών και ποικιλιών με τις ποικιλίες της ευρωπαϊκής αμπέλου και ο εμβολιασμός των ευρωπαϊκών ποικιλιών σε αμερικανικά αμπέλια (υποκείμενα). Αυτή η δεύτερη αποδείχθηκε και η πλέον αποτελεσματική και οικονομική μέθοδος και εφαρμόζεται ευρέως».Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια διαπιστώθηκε ότι αρκετές ελληνικές ποικιλίες όπως Αηδάνι, Σαββατιανό, Σουλτανίνα κ.ά. παρουσιάζουν ευαισθησία και στη φυλλόβια φυλλοξήρα, ενώ η αναγκαστική συμβίωση δύο διαφορετικών ποικιλιών και ειδών με τον εμβολιασμό έχει προκαλέσει σειρά προβλημάτων βιολογικών και φυσιολογικών. Σύμφωνα με τον κ. Σταυρακάκη, «μια σημαντική επίπτωση από τον εμβολιασμό είναι ότι τα εμβολιασμένα πρέμνα έχουν πολύ μικρότερη διάρκεια παραγωγικής ζωής από τις αυτόρριζες ποικιλίες (κατά μέσον όρο 30 έτη έναντι 70-80). Επίσης σημαντικές είναι οι επιπτώσεις στις φυσιολογικές λειτουργίες και συνακόλουθα στην παραγωγή. Ετσι ο συνδυασμός του υποκειμένου με την ποικιλία-εμβόλιο συχνά αποβαίνει καθοριστικός για την αμπελουργική παραγωγή».
Αμπελοτόπι και αμπελουργός

Η αρμονική συμβίωση της ποικιλίας που θα εμβολιαστεί πάνω σε ένα ανθεκτικό στη φυλλοξήρα υποκείμενο δεν είναι ο μόνος παράγοντας που καθορίζει την αμπελουργική παραγωγή. Προκειμένου να αποδώσει τα μέγιστα (και δεν αναφερόμαστε μόνο στην ποσότητα αλλά κυρίως στην ποιότητα) η άμπελος πρέπει να βρεθεί σε αρμονία με το έδαφος και το κλίμα της περιοχής όπου φύεται. «Τα αμπέλια προτιμούν τις πλαγιές ημιορεινών περιοχών, προτιμούν ελαφρά χαλικώδη εδάφη και πρέπει να αερίζονται καλά. Από αυτή την αλληλεπίδραση μεταξύ αμπελιού, εδάφους, μικροκλίματος και αμπελουργού μπορεί να προκύψουν ποικιλίες που δίνουν ανεπανάληπτο κρασί» σημείωσε ο κ. Σταυρακάκης και προσέθεσε: «Ο Θεόφραστος επεσήμανε το πόσο σημαντική ήταν η "αμπέλου θέσις", ενώ σήμερα έχει επικρατήσει ο  γαλλικός όρος "terroir" για να περιγραφεί η άρρηκτη αυτή σχέση».
Στη χώρα μας η Πελοπόννησος και η Κρήτη αποτελούν τα παραδοσιακά αμπελουργικά διαμερίσματα με τις μεγαλύτερες εκτάσεις αμπελώνων, ενώ ακολουθούν η Δυτική Ελλάδα, η Αττικοβοιωτία, η Κεντρική Ελλάδα και τα νεότερα αμπελουργικά κέντρα της Βόρειας Ελλάδας τα οποία δημιουργήθηκαν μετά την εισβολή της φυλλοξήρας. Οπως αναφέρεται και στο πόνημα του κ. Σταυρακάκη, «τελευταίος σε έκταση αλλά με ιδιαιτερότητες και δυναμική έρχεται ο νησιωτικός αμπελώνας στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, με κέντρα τη Σάμο, τις Κυκλάδες, τη Ρόδο, την Κεφαλλονιά και τη Ζάκυνθο», ενώ πρέπει να τονισθεί η ιδιαίτερη θέση που κατέχουν τόσο ο «επιβλητικός ημιορεινός αμπελώνας της Σάμου» όσο και «ο προικισμένος θηραϊκός αμπελώνας με το ηφαιστειογενές έδαφος, το ιδιαίτερο κλιματικό περιβάλλον, την ευρηματική αμπελοκομική τεχνική, τον ποικιλιακό πλούτο και την αυτόρριζη μορφή του».  Οσο για τον αμπελουργό, αυτός πρέπει να είναι ποιητής! Γιατί, όπως λέει και ο Ελύτης στη συλλογή «Ιδιωτική Οδός»: «Εδώ και ένας αμπελουργός ή ένας ψαράς, εάν είναι αυθεντικοί, φτάνουν από την άποψη της συνειδητοποίησης των δρώμενων στον ίδιο βαθμό που φτάνει κι ο ποιητής». Δεν πρόκειται για υπερβολή: όποιος ξέρει να μπολιάσει και όποιος ξέρει να κλαδέψει αμπέλι έχει σίγουρα φτάσει σε υψηλά, σε «ποιητικά» επίπεδα συνειδητοποίησης. Τον θαυμασμό του για τις ικανότητες των αμπελουργών που γνωρίζουν την τέχνη του μπολιάσματος εξέφρασε και ο κ. Σταυρακάκης: «Η αμπελουργία υπήρξε για αιώνες εμπειρική. Η έρευνα έχει αποκαλύψει τη θεωρητική βάση της. Π.χ., από τις ανατομικές και ιστολογικές μελέτες γνωρίζουμε σήμερα ότι για έναν επιτυχή εμβολιασμό θα πρέπει η τομή να φτάσει στο κάμβιο. Μπορεί οι εμπειρικοί αμπελουργοί να μη γνωρίζουν το όνομα του ιστού, αλλά γνωρίζουν πολύ καλά πόσο βαθιά στο υποκείμενο πρέπει να πάει το εμβόλιο ή πόσο σφιχτά πρέπει να δεθεί η εμβολιαζόμενη περιοχή. Γνωρίζω εμπειρικούς αμπελουργούς που έχουν επιτυχία της τάξεως του 95%!».Στις ημέρες μας, πάντως, ο εμβολιασμός μπορεί να είναι και μηχανικός και να έχει και πολύ μεγάλη αποτελεσματικότητα. Αυτό όμως που δεν μπορεί να γίνει μηχανικά και απαιτεί γνώση και συνειδητοποίηση είναι το κλάδεμα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για πολλά κλαδέματα, συνολικός στόχος των οποίων είναι να διατηρηθεί η ισορροπία μεταξύ της ανάπτυξης του φυτού (η οποία πρέπει να είναι σε αρμονία και με το ριζικό σύστημά του που είναι ετερογενές) και της παραγωγικότητάς του. Ετσι, το να ξέρει κανείς να διαχωρίσει τους ταχυφυείς από τους λανθάνοντες οφθαλμούς κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του φυτού ή να γνωρίζει πόσοι οφθαλμοί πρέπει να αφαιρεθούν κατά το χειμερινό κλάδεμα ώστε να εξασφαλιστεί μεν η ευρωστία του φυτού αλλά να μην τεθεί σε κίνδυνο ή παραγωγικότητά του ή ακόμη το να γνωρίζει πόσα φύλλα πρέπει να απομακρυνθούν κατά την περίοδο ωρίμασης του καρπού ώστε τα υπολείποντα να παράγουν φωτοσυνθέτοντας ικανή ποσότητα ενέργειας για τη διατήρηση των σταφυλιών είναι μια τέχνη που όντως ανάγει τον αμπελουργό σε ποιητή.


ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Αμπελουργία: θεωρία και πράξη

Μανόλης Σταυρακάκης
Αμπελουργία
Εκδόσεις Τροπή,
σελ. 774, τιμή 145 ευρώ

Η «Αμπελουργία» αποτελεί στην πραγματικότητα το έργο ζωής του κ. Σταυρακάκη καθώς στις 774 σελίδες του περικλείεται όλη η θεωρητική και πρακτική γνώση της αμπελοκαλλιέργειας που αποκόμισε ο συγγραφέας στη διάρκεια της 35ετούς σταδιοδρομίας του. Οπως μας αποκάλυψε στη διάρκεια της συζήτησης που είχαμε μαζί του, στόχος του ήταν το βιβλίο αυτό να είναι πλήρες, να μπορεί να χρησιμοποιηθεί από οποιονδήποτε ενδιαφέρεται για την καλλιέργεια της αμπέλου, οινοπαραγωγό, γεωπόνο, φοιτητή.
Ομολογώ ότι χωρίς να είμαι τίποτε από τα παραπάνω συνέλαβα τον εαυτό μου να γοητεύεται από το πόνημα του κ. Σταυρακάκη χάρη στην καθαρή γλώσσα, τον εξαιρετικό σχεδιασμό και τις 600 και πλέον φωτογραφίες που επεξηγούν το κείμενο.Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε οκτώ μεγάλες ενότητες. Η πρώτη αφορά τη μορφολογία και την ανατομία της αμπέλου, η δεύτερη τον ετήσιο κύκλο βλάστησης του φυτού, η τρίτη την αναπαραγωγή του, η τέταρτη την αναπτυξιακή φυσιολογία του και η πέμπτη τον πολλαπλασιασμό του. Σε αυτό το πρώτο τμήμα του βιβλίου ο αναγνώστης βρίσκει όλο το θεωρητικό υπόβαθρο που θα του επιτρέψει να κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους γίνονται τα όσα περιγράφονται στις τρεις επόμενες ενότητες, που συνιστούν το πιο πρακτικό μέρος του. Π.χ., η οργανογένεση της ρίζας που περιγράφεται στο πρώτο κεφάλαιο είναι ιδιαίτερα σημαντική από αμπελοκομικής πλευράς καθώς η ρίζα παίζει κομβικό ρόλο στην ανθεκτικότητα (ή μη) των φυτών στη φυλλοξήρα. Αντίστοιχα η κατανόηση του σχηματισμού των ανθικών καταβολών στους λανθάνοντες οφθαλμούς είναι απαραίτητη προϋπόθεση για το σωστό κλάδεμα, εκείνο που θα εξασφαλίσει την παραγωγικότητα του φυτού.Συνεχίζοντας, η έκτη ενότητα του βιβλίου είναι αφιερωμένη στην εγκατάσταση παραγωγικού αμπελώνα και φυτωρίου, η έβδομη αφορά το κλάδεμα και η τελευταία περιγράφει τις ετήσιες καλλιεργητικές φροντίδες της αμπέλου. Αξίζει να σημειωθεί η εκτενής αναφορά (δύο κεφάλαια) που γίνεται στην τεχνολογία της σταφιδοποίησης, καθώς επίσης η ανάλυση της έννοιας του αμπελότοπου, από την αρχαιότητα έως τον σύγχρονο γαλλικής προέλευσης όρο «terroir».
Τέλος, τα εισαγωγικά κείμενα, με πλήθος ιστορικών, μυθολογικών και επιστημονικών στοιχείων, καθώς και η πολυσέλιδη βιβλιογραφία στο τέλος του βιβλίου, ολοκληρώνουν το έργο.

ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΙΚΕΣ ΦΡΟΝΤΙΔΕΣ
Το ημερολόγιο του αμπελουργού

Μπορεί οι περισσότεροι από εμάς να νομίζουμε ότι η πολλή δουλειά στο αμπέλι έχει να κάνει με τον τρύγο, αλλά, όπως μπορούν να μας βεβαιώσουν οι αμπελουργοί, πρόκειται για μια καλλιέργεια που απαιτεί διαρκή φροντίδα. Ζητήσαμε από τον καθηγητή κ. Σταυρακάκη να μας περιγράψει σε συντομία τις ετήσιες καλλιεργητικές εργασίες-επεμβάσεις που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση της καλής υγείας και την αποδοτικότητα των φυτών μετά την εγκατάσταση του παραγωγικού αμπελώνα.
1. Το χειμωνιάτικο κλάδεμα καρποφορίας
Εκτελείται κατά τη χειμέρια ανάπαυση της αμπέλου (Δεκέμβριος - Μάρτιος). Ο χρόνος εφαρμογής εξαρτάται από την αμπελουργική περιοχή. Σε ορισμένες περιπτώσεις εκτελείται και κλαδοκάθαρος ή προπαρασκευαστικό κλάδεμα (αφαίρεση κληματίδων που δεν θα χρησιμοποιηθούν στο κλάδεμα καρποφορίας).
2. Λίπανση - καλλιέργεια (διαχείριση) εδάφους
Στη συμβατική αμπελοκαλλιέργεια χρησιμοποιούνται χημικά λιπάσματα. Συνήθως χρησιμοποιούνται σύνθετα λιπάσματα που ρίπτονται τον χειμώνα και ενσωματώνονται με την καλλιέργεια του εδάφους. Ειδική μορφή αποτελεί η διαφυλλική λίπανση κατά την περίοδο βλάστησης για την αντιμετώπιση κατά κύριο λόγο των τροφοπενιών.
Η καλλιέργεια εδάφους (φρεζαρίσματα) αποσκοπεί στην ενσωμάτωση των λιπασμάτων, την καταπολέμηση των ζιζανίων, την αποθήκευση νερού κ.ά. Συχνά για την αντιμετώπιση των ζιζανίων χρησιμοποιούνται ζιζανιοκτόνα, ο δε χρόνος εκτέλεσης των ψεκασμών εξαρτάται από το είδος του ζιζανίου.
3. Φυτοπροστασία
Προστασία των πρέμνων και της παραγωγής από έντομα, μύκητες, ακάρεα κ.ά. Η φυτοπροστασία αρχίζει πριν από τη βλάστηση (ασθένειες ξύλου), συνεχίζεται όλη την περίοδο της βλάστησης έως και λίγο πριν από τον τρυγητό. Για παράδειγμα, για την αντιμετώπιση του ωιδίου και του περονόσπορου μπορεί να γίνουν ακόμη και επτά ψεκασμοί από την έναρξη βλάστησης έως την έναρξη ωρίμασης των σταφυλιών.
4. Χλωρά κλαδέματα (διαχείριση βλάστησης)
Διενεργούνται από την έναρξη βλάστησης έως και μετά την έναρξη ωρίμασης των σταφυλιών. Είναι κατά χρονολογική σειρά το βλαστολόγημα, το κορυφολόγημα, η χαραγή ή/και εφαρμογή φυτορρυθμιστικών ουσίων (GA3), το αραίωμα σταφυλιών και το ξεφύλλισμα.
5. Αρδεύσεις
Κατά τη διάρκεια της βλάστησης και ωρίμασης των σταφυλιών αλλά ακόμη και μετά τον τρυγητό.
6. Τρυγητόςhttp://www.tovima.gr
διαβαστε περισσοτερα "Αμπελος: η μυθική συνοδοιπόρος μας"

Πόσα ποτήρια νερό να πίνω στη ζέστη;

Πόσα ποτήρια νερό να πίνω στη ζέστη;

Μια άκρως επικίνδυνη κατάσταση για τον οργανισμό είναι η αφυδάτωση. Οι παράγοντες που ενοχοποιούνται είναι μεταξύ άλλων η υψηλή θερμοκρασία, η άσκηση ή η χειρωνακτική εργασία σε συνθήκες καύσωνα, η υπερβολική εφίδρωση αλλά και το γεγονός ότι στερηθήκαμε για αρκετές ώρες το νερό. Όταν ο υδράργυρος «χτυπά» κόκκινο πόσα ποτήρια νερό πρέπει να πίνουμε για να μην αφυδατωθούμε; Κάθε φορά που διψάμε είναι απαραίτητο να πίνουμε νερό; Τα αλκοολούχα και καφεϊνούχα ροφήματα μπορούν να σβήσουν τη δίψα; Tι μας αφυδατώνει το καλοκαίρι;
Η αφυδάτωση συμβαίνει όταν χάνουμε περισσότερα υγρά από αυτά που λαμβάνουμε με αποτέλεσμα το σώμα να μην έχει αρκετό νερό, ώστε να εκτελεί φυσιολογικά τις λειτουργίες του.
Συχνές αιτίες αφυδάτωσης είναι η έντονη άσκηση, ιδίως όταν κάνει πολύ ζέστη, οι διάρροιες, οι εμετοί, ο πυρετός και η υπερβολική εφίδρωση. Οποιοσδήποτε μπορεί να αφυδατωθεί, αλλά τα μικρά παιδιά, οι ηλικιωμένοι και άτομα με χρόνιες παθήσεις διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.
Στα συμπτώματα της αφυδάτωσης περιλαμβάνονται:
-κούραση - υπνηλία
-απώλεια όρεξης
-δίψα
-στεγνό στόμα
-ξηρό δέρμα
-δυσανεξία στη ζέστη
-πονοκέφαλος - ζάλη
-μικρή ποσότητα και σκουρόχρωμα ούρα
-δυσκοιλιότητα
Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις επιδεινώνονται τα παραπάνω συμπτώματα και μπορεί επιπλέον να παρατηρηθεί πυρετός, πτώση της αρτηριακής πίεσης και απώλεια της συνείδησης.
Το αίσθημα της δίψας δεν είναι πάντα αξιόπιστος δείκτης της ανάγκης του οργανισμού για νερό, ειδικά σε παιδιά και ηλικιωμένους. Καλύτερος δείκτης σε αυτές τις περιπτώσεις είναι το χρώμα των ούρων, όπου τα ανοιχτόχρωμα ούρα δείχνουν καλή ενυδάτωση, ενώ τα σκουρόχρωμα συνήθως σηματοδοτούν την αφυδάτωση. Η συνιστώμενη πρόσληψη υγρών είναι περίπου 1,2 λίτρα (έξι με οκτώ ποτήρια) την ημέρα , αλλά το καλοκαίρι και κατά τη διάρκεια της άσκησης, θα πρέπει να διπλασιάσετε αυτή την ποσότητα. Ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε την αφυδάτωση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού είναι να πίνετε υγρά πριν διψάσετε. Θα πρέπει να πίνετε τουλάχιστον 2 ποτήρια νερό μία με δύο ώρες πριν από κάποια δραστηριότητα εκτός σπιτιού. Στη συνέχεια και όσο είστε εκτεθειμένοι στις υψηλές θερμοκρασίες του περιβάλλοντος να πίνετε περίπου ένα ποτήρι νερό κάθε 10-15 λεπτά.
Το νερό είναι το μόνο που χρειάζεται ο οργανισμός σας εάν σκοπεύετε να κάνετε κάποια δραστηριότητα χαμηλής ή μέτριας έντασης, όπως περπάτημα για μια ώρα ή λιγότερο. Αν όμως σκοπεύετε να παραμείνετε έξω στον ήλιο περισσότερο από αυτό ή αν πρόκειται να ασκηθείτε θα πρέπει να ενυδατωθείτε με κάποιο ισοτονικό ποτό. Τα ισοτονικά ποτά αντικαθιστούν όχι μόνο τα υγρά, αλλά και τις χημικές ουσίες, όπως νάτριο και κάλιο, οι οποίες χάνονται μέσω του ιδρώτα. Αντίθετα τα αλκοολούχα και καφεϊνούχα ροφήματα, όπως καφές, τσάι δεν συνιστώνται γιατί επιδεινώνουν την αφυδάτωση.http://www.real.gr/
διαβαστε περισσοτερα "Πόσα ποτήρια νερό να πίνω στη ζέστη;"

Έχεις γιο στην εφηβεία; Τι πρέπει να προσέχεις

Έχεις γιο στην εφηβεία; Τι πρέπει να προσέχεις

Η έναρξη της ήβης στα αγόρια τοποθετείται ανάμεσα στο 10ο και το 15ο έτος της ηλικίας τους, κατά μέσο όρο, δηλαδή, δύο χρόνια μετά την έναρξή της στα κορίτσια. Περίπου στην ηλικία των 12 με 13 και όχι νωρίτερα από τα 9 έτη, οι ορμόνες που ονομάζονται ανδρογόνα επιφέρουν μια σειρά φυσιολογικών αλλαγών. Μια πρώτη αλλαγή που παρατηρούν οι έφηβοι είναι η αύξηση του μεγέθους των όρχεων και του όσχεου. Παράλληλα, το πέος αρχίζει να αυξάνεται σε μήκος και πάχος, ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσεται τριχοφυΐα στη γενετήσια περιοχή. Τα ανδρογόνα ευθύνονται επίσης για την ανάπτυξη τριχοφυΐας στο πρόσωπο και τις μασχάλες, καθώς και για την αλλαγή της οσμής του σώματος. Όχι μόνο το σημείο έναρξης της ήβης, αλλά και ο ρυθμός των αλλαγών διαφέρει σημαντικά ανάμεσα στα δύο φύλα. Τα κορίτσια αναπτύσσονται γρήγορα και πιο απότομα, ενώ συχνά με την εμφάνιση της εμμηνορρυσίας η ανάπτυξη επιβραδύνεται σημαντικά και συχνά σταματά. Τα αγόρια, από την άλλη, αναπτύσσονται με πιο αργούς ρυθμούς. Μπορεί η κορύφωση της ανάπτυξή τους να καθυστερήσει μέχρι τα 15-16 έτη και η διαδικασία να συνεχιστεί έως και μετά την ολοκλήρωση του 20ου έτους. Για αυτόν τον λόγο, είναι σύνηθες φαινόμενο στις τάξεις του δημοτικού τα κορίτσια να είναι ψηλότερα από τα αγόρια. Η εφηβεία είναι μια ιδιαίτερα απαιτητική περίοδος, διότι η ταχύτητα της ανάπτυξης είναι πιο γρήγορη σε σύγκριση με τα υπόλοιπα στάδια της ζωής, με εξαίρεση το βρεφονηπιακό. Οι αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα τους, όπως είναι η αύξηση του ύψους και της δύναμης , καθώς και σε πολλές περιπτώσεις η εμφάνιση ακμής, προκαλούν συχνά αμηχανία στους εφήβους. Παράλληλα, τα νεαρά αγόρια που δεν αναπτύσσονται το ίδιο γρήγορα με τους συνομηλίκους τους μπορεί να βιώσουν έντονο στρες εξαιτίας αυτής της διαφοράς. Μια επίσης πολύ μεγάλη αλλαγή για τα αγόρια στην εφηβεία είναι η αλλαγή της φωνής τους. Οι έφηβοι, μάλιστα, μπορεί να αισθάνονται την ίδια τους τη φωνή παράξενη και ανοίκεια και γι’ αυτό πολλές φορές να αποφεύγουν καταστάσεις έκθεσης, όπως είναι το να μιλήσουν δυνατά στην τάξη.
Μία από τις βασικότερες επιδράσεις των ανδρογόνων είναι η αφύπνιση της σεξουαλικής ορμής. Τα αγόρια αρχίζουν να έχουν έντονες σκέψεις γύρω από το σεξ και να προσέχουν περισσότερο τις συνομήλικες τους. Παράλληλα, οι αυξημένες σεξουαλικές ορμές έχουν ως αποτέλεσμα πολύ συχνές στύσεις, τις οποίες, στην ηλικία αυτή, τα αγόρια συχνά δυσκολεύονται να διαχειριστούν.
Κάθε έφηβος άλλωστε, ανεξαρτήτως φύλου, χρειάζεται τον χρόνο του ώστε να ξεκαθαρίσει τις σκέψεις του και τα συναισθήματά του σχετικά με τη σεξουαλικότητα, να αντιληφθεί την ιδιαιτερότητα της ταυτότητάς του και να την αναλάβει σαν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της εξελικτικής διαδικασίας. Ακόμη μία σημαντική διαφορά ανάμεσα στα αγόρια και τα κορίτσια στην εφηβεία αναφέρεται στις κοινωνικές δεξιότητες. Τα κορίτσια αρχίζουν να ωριμάζουν πιο γρήγορα και αναπτύσσουν την ενσυναίσθηση και τις άλλες κοινωνικές δεξιότητες μέχρι την ηλικία των 17, με αποτέλεσμα να μπορούν να συνάψουν πιο στενές και συντροφικές σχέσεις. Στα αγόρια, όμως, η ανάπτυξη του προμετωπιαίου φλοιού του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνος για τον αυτοέλεγχο και την καταστολή των παρορμήσεων καθυστερεί να ολοκληρωθεί και γι’ αυτό μοιάζουν συχνά να υπολείπονται σε κοινωνικές δεξιότητες. Χρειάζονται λίγο περισσότερο χρόνο, ώστε να αποκτήσουν τις επικοινωνιακές δεξιότητες και την αυτοπεποίθηση να τις χρησιμοποιήσουν.
Το άρθρο επιμελήθηκε ο Π. Δρέττας, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Δ/ντής του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr
διαβαστε περισσοτερα "Έχεις γιο στην εφηβεία; Τι πρέπει να προσέχεις "

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

5 τρόποι για να γίνει το σεξ σας ακόμα πιο καυτό σε λιγότερο από 1 λεπτό!


5 τρόποι για να γίνει το σεξ σας ακόμα πιο καυτό σε λιγότερο από 1 λεπτό!

5 τρόποι για να γίνει το σεξ σας ακόμα πιο καυτό σε λιγότερο από 1 λεπτό!

Μην σκεφτείς ποτέ πως η ερωτική ζωή μαζί του έχει βαλτώσει. Μπορείς με μικρές κινήσεις να φέρεις την ανανέωση και να σιγουρευτείς πως ο οργασμός σου θα σε επισκεφτεί και αυτή τη βραδιά! Τα 5 μικρά βήματα για την ερωτική σου έκστασι είναι εδώ.
 1. Bάλε ένα μαξιλάρι. Ένα αθώο μαξιλάρι μπορεί να βελτιώσει όλες τις στάσεις που προτιμάς με τον αγαπημένο σου, αλλάζοντας ελαφρώς την γωνία της διείσδυσης και αυτό το 'ελαφρώς' μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά στον οργασμό σου.
2. Κάντε σεξ με χρονοδιάγραμμα. Πείτε ο ένας στον άλλον ότι για τα επόμενα 20 λεπτά (και μία ολόκληρη ώρα αν τολμάτε) πως δεν θα κάνετε σεξ όσο και αν θέλετε. Πιέστε τον εαυτό σας να κάνετε προκαταρκτικά όλη αυτή την ώρα χωρίς να προχωρήσετε στο κυρίως πιάτο.
3. Φόρεσε τις κάλτσες σου. Επιστημονικές έρευνες έδειξαν πως αν φοράς κάλτσες τη στιγμή της ερωτικής συνεύρεσης καταφέρνεις να διατηρήσεις τη θερμοκρασία του σώματος, το οποίο βοηθάει στο να φτάσεις πιο εύκολα σε οργασμό. Sex socks πάντα στο δίπλα στο κομοδίνο σου.
4. Χρησιμοποίησε μια γραβάτα. Προτιμήστε πιο εναλλακτικές στάσεις όπως το να δέσεις τα χέρια σου πίσω στην πλάτη, πάνω από το κεφάλι ή στο κρεβάτι. Άκόμα μπορείς να χρησιμοποιήσεις τη γραβάτα για να δέσεις τα μάτια σου. Το να περιορίσεις τις κινήσεις σου ή το να μην βλέπεις παραχωρείς τον έλεγχο στον ερωτικό παρτενέρ και σε κάνει να νιώθεις τελείως διαφορετικά σε μια στάση που μπορεί να κάνεις συχνά.
6. Φίλησε τον όταν ... έρχεσαι σε οργασμό. Τα φιλιά εκείνη τη στιγμή προσθέτουν συναισθηματική ένταση και είναι σαν να περνάς στο δικό του σώμα τον οργασμό που βιώνεις εσύ. Αυτό το μοναδικό συναίσθημα του δύο σώμα γίνονται ένα το επιτυγχάνεις με τα φιλιά. Δώσε τα απλόχερα.Πηγή: http://www.queen.gr
διαβαστε περισσοτερα "5 τρόποι για να γίνει το σεξ σας ακόμα πιο καυτό σε λιγότερο από 1 λεπτό! "

Το πιο «παλιό» αστέρι Η χημική υπογραφή ενός από τα πρώτα άστρα του Σύμπαντος εντοπίσθηκε από ιάπωνες αστροφυσικούς

Το πιο «παλιό» αστέρι

Η χημική υπογραφή ενός από τα πρώτα άστρα του Σύμπαντος εντοπίσθηκε από ιάπωνες αστροφυσικούς
Ουάσινγκτον 
Την «υπογραφή» ενός πρωτο-αστέρα υποστηρίζουν ότι εντόπισαν ιάπωνες αστροφυσικοί στη χημική σύσταση ενός άστρου που βρίσκεται στον αστερισμό του Κήτους και απέχει μόλις 1.000 έτη φωτός από τη Γη. Η ανακάλυψη, αν επιβεβαιωθεί, προσφέρει στους επιστήμονες την πρώτη «ματιά» στα πρώτα αστέρια που δημιουργήθηκαν στο Σύμπαν και δείχνει ότι αυτά ήταν εξαιρετικά μεγάλα και πέθαναν με έναν υπερβολικά βίαιο εκρηκτικό θάνατο.
Τα πρώτα άστρα
Σύμφωνα με τα θεωρητικά μοντέλα των επιστημόνων τα πρώτα άστρα που δημιουργήθηκαν στο Σύμπαν είχαν μεγάλο μέγεθος (μετά τη Μεγάλη Εκρηξη στο Σύμπαν υπήρχε μόνο υδρογόνο, ήλιο και λίγο λίθιο, αέρια τα οποία μπορούν να «γεννήσουν» μόνο μεγάλους και φωτεινούς αστέρες) και σύντομη ζωή. Εικάζεται ότι μπορεί να ήταν έως και εκατοντάδες φορές μεγαλύτερα από τον Ηλιο και ότι κατέρρευσαν σχετικά γρήγορα σε τεράστιες εκρήξεις σουπερνόβα δημιουργώντας την επόμενη γενιά αστέρων με βαρύτερα χημικά στοιχεία.
Ακριβώς όμως επειδή αυτή η πρώτη αστρική γενιά – η οποία αποκαλείται συχνά από τους αστρονόμους «πληθυσμός ΙΙΙ» – έλαμψε και έσβησε τόσο νωρίς σήμερα δεν μπορούμε να δούμε κανέναν εκπρόσωπό της. Αυτό περιορίζει σημαντικά τις γνώσεις μας καθώς το μέγεθος της μάζας των πρωτο-αστέρων είναι καθοριστικής σημασίας για τη διάρκεια της ζωής τους και για τα χημικά στοιχεία που θα μπορούσαν να παραγάγουν με τις εκρήξεις τους: όσο πιο μεγάλοι ήταν τόσο πιο γρήγορα θα κατέρρεαν, χωρίς να είναι σε θέση να παραγάγουν στοιχεία βαρύτερα από τον σίδηρο, ενώ αν ήταν μικρότεροι θα είχαν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και θα παρήγαγαν πιο βαριά στοιχεία.
Υπερμεγέθεις και υπερ-εκρηκτικοί
Τώρα μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον Ουάκο Αόκι από το Εθνικό Αστεροσκοπείο της Ιαπωνίας στο Τόκιο (NAO) υποστηρίζει ότι εντόπισε ένα άστρο, το SDSS J001820.5–093939.2, το οποίο φαίνεται να έχει δημιουργηθεί από τη σκόνη που άφησε πίσω της η έκρηξη ενός πρωτο-αστέρα. Όπως περιγράφουν στη μελέτη τους που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science» οι ερευνητές εξέτασαν τον SDSS J001820.5–093939.2 με φάσματα υψηλής ανάλυσης από το ιαπωνικό τηλεσκόπιο Subaru στη Χαβάη και ανακάλυψαν ότι η χημική του σύσταση ξεφεύγει από τα συνηθισμένα. «Είναι ένα μοναδικό άστρο με ένα πολύ ιδιαίτερο χημικό μοτίβο το οποίο δεν έχουμε ξαναδεί ως τώρα» δήλωσε ο κ. Αόκι στο ειδησεογραφικό τμήμα του «Science».
Σύμφωνα με τις αναλύσεις ο SDSS J001820.5–093939.2 ανήκει στους λεγόμενους αστέρες χαμηλής μεταλλικότητας αλλά διαφέρει από όλους τους άλλους Είναι υπερβολικά φτωχός σε μέταλλα: περιέχει λίγο σίδηρο (1.000 φορές λιγότερο από ό,τι ο Ηλιος) και σχεδόν καθόλου βαρύτερα μέταλλα όπως το στρόντιο ή το βάριο. Επίσης η χημική του σύσταση παρουσιάζει μεγάλη δυσαναλογία ανάμεσα στα στοιχεία με ζυγό ατομικό αριθμό (τα οποία είναι πολύ περισσότερο) και στα στοιχεία με μονό ατομικό αριθμό. «Τα χαρακτηριστικά αυτά προβλέπονται από τα μοντέλα νουκλεοσύνθεσης για υπερκαινοφανείς αστέρες ή αστέρες με μάζα μεγαλύτερη από 140 φορές από αυτή του Ηλιου» σημειώνουν οι ερευνητές στη μελέτη τους «κάτι το οποίο υποδηλώνει ότι η κατανομή μάζας των αστέρων πρώτης γενιάς ίσως εκτείνεται στις 100 ηλιακές μάζες ή και περισσότερο».
Αυτό σημαίνει ότι οι αστέρες του πληθυσμού ΙΙΙ ήταν μάλλον μεγαλύτεροι από ό,τι πίστευαν ως τώρα οι επιστήμονες κσι ότι, ακριβώς εξαιτίας του τεράστιου μεγέθους τους, κατέληγαν σε έναν εξαιρετικά βίαιο θάνατο. Ο κ. Αόκι υποστηρίζει ότι κατέρρεαν με εκρήξεις αστάθειας ζεύγους οι οποίες ήταν 10 ως 100 φορές πιο ισχυρές από αυτές των συνηθισμένων σουπερνόβα που μπορούμε να παρατηρήσουμε στον γαλαξία μας.  Ειδικοί από άλλα ερευνητικά κέντρα που δεν συμμετείχαν στη μελέτη χαρακτήρισαν τα ευρήματα σημαντικά, αν και ορισμένοι επεσήμαναν ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ο SDSS J001820.5–093939.2 να αποτελεί προϊόν όχι μόνο μιας αλλά περισσότερων αστρικών εκρήξεων. Κάποιοι εξέφρασαν την ελπίδα ότι το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, που θα εκτοξευθεί το 2018 διαδεχόμενο το Hubble, θα μπορέσει να «συλλάβει» τα ίχνη κάποιας τέτοιας «αρχαίας» έκρηξης προσφέροντας σαφέστερα στοιχεία.http://www.tovima.gr
διαβαστε περισσοτερα "Το πιο «παλιό» αστέρι Η χημική υπογραφή ενός από τα πρώτα άστρα του Σύμπαντος εντοπίσθηκε από ιάπωνες αστροφυσικούς"